ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯿﺰان اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ ﺳﻠﻮل ﻫﺎی استرومای عروقی در ﺗﺎﺛﯿﺮ روش ﺳﺎب ﺳﯿﮋن در ﺗﺮﻣﯿﻢ اﺳﮑﺎر آﮐﻨﻪ: ﯾﮏ ﮐﺎرآزﻣﺎﯾﯽ ﺑﺎﻟﯿﻨﯽ ﯾﮏ ﺳﻮﮐﻮر

بررسی اثر بخشی سلول های استرومای عروقی مشتق از بافت چربی بر بهبود سطح اسکارهای به جا مانده از آکنه بعد از سابسیژن

این مطالعه به صورت پایلوت روی 10 بيمار مبتلا به اسکار آکنه متوسط و شدید انجام می شود. پس از بدست آمدن بی حسی کافی نواحی درمانی اسکار بیماران در هر دو طرف صورت تحت درمان با سابسیژن قرار می گیرد. بلافاصله بعد از سابسیژن، یک طرف صورت بیمار (گروه مداخله) سلولهای استرومای عروقی مشتق از بافت چربی تزریق می شود، و طرف دیگر صورت (گروه کنترل) هیچ چیزی روی محل اسکارها تزریق نمی شود. از کلیه بیماران قبل از درمان و در هر جلسه ویزیت عکس توسط دوربین دیجیتال گرفته می شود. برای تعیین میزان بهبودی و مقایسه دو طرف صورت، در پایان مطالعه عکس های بیماران توسط 2 درماتولوژیست بی طرف مورد بررسی قرار می گيرد. همچنین رضایت مندی بیماران ثبت میگردد و نتایج با هم مقایسه میشود.

این طرح در مرکز تحقیقات پوست و سلول های بنیادی دانشگاه علوم پزشکی تهران به انجام میرسد و بدون اطلاع بیمار از گروه های مداخله بعد از سابسیژن، یک سمت صورت سلول های استرومای عروقی تزریق می شود و سمت دیگر در نواحی اسکار هیچ چیزی تزریق نمی شود.

معيارهاي ورود به مطالعه شامل: سن بین 50-20 سال؛ ابتلا به آتروفیک اسکارمتوسط تا شدید در ناحیه صورت. معيارهاي خروج: شيردهي و حاملگي؛ عفونت فعال در ناحيه صورت؛ استفاده از هر گونه داروهای موضعی روی صورت به جز ضد آفتاب در یک ماه گذشته

گروه مداخله اول: یک طرف صورت تحت درمان با سابسیژن و سلول های استرومای عروقی مشتق از بافت چربی به صورت تزریق قرار می گیرد. گروه مداخله دوم: طرف دیگر صورت به عنوان گروه کنترل تحت درمان با سابسیژن قرار می گیرد.

سطح اسکار؛ عوارض جانبی؛ رضایت مندی بیمار

کورسازی: بیماران و پزشک از نوع درمان اطلاعی نخواهند داشت ولی فرد ارزیاب از نوع درمان بیمار مطلع خواهد بود. لذا مطالعه به صورت یک سو کور اجرا خواهد شد.