اثربخشی افزودن تحریک مکرر مغناطیسی ترانس کرانیال (rTMS) به درمان استاندارد در بیماران با افسردگی اساسی مبتلا به اختلال عملکرد جنسی بیمارستان فرشچیان سینا در شهر همدان

اثربخشی افزودن تحریک مکرر مغناطیسی ترانس کرانیال (rTMS) به درمان استاندارد در بیماران با افسردگی اساسی مبتلا به اختلال عملکرد جنسی بیمارستان فرشچیان سینا در شهر همدان

این یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده یک سویه کور می باشد که در آن 40 بیمار واجد شرایط به صورت تصادفي به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص داده خواهند شد.

این مطالعه در بیمارستان فرشچیان همدان انجام می شود،بیماران مبتلا به افسردگی اساسی و با اختلال عملکرد جنسی وارد مطالعه می شوند. با توجه به اینکه بیماران از تخصیص گروه اطلاعی ندارند بنابراین مطالعه یک سویه کور انجام می شود. بیماران تحریک الکتریکی مغز با جریان مستقیم 10 جلسه 20 دقیقه ای با جریان 2 میلی امپر و در گروه کنترل 10 جلسه 20 دقیقه ای غیر فعال با همان دستگاه را دریافت می کنند.

معیارهای ورود:رضایت به شرکت در مطالعه، مبتلابه افسردگی اساسی (مقیاس افسردگي مونتگومری- آسبرگ بیشتر از 20)،عدم دریافت rTMS و ECT در دو ماه گذشته،مردان و زنان متاهل بین 18 تا 60 سال سن، اختلال عملکرد جنسی معیارهای خروج از مطالعه: بیمارانی که با خطر خودکشی مواجه هستند،مبتلایان به سایر اختلالات روانپزشکی مانند اختلالات دوقطبی ، سایکوز ، اسکیزوفرنی

20بیمار مبتلا به افسردگی اساسی و اختلال عملکرد جنسی تحریک الکتریکی مغز با جریان مستقیم 10 جلسه 20 دقیقه ای با جریان 2 میلی امپر و در گروه کنترل 10 جلسه 20 دقیقه ای غیر فعال با همان دستگاه را دریافت می کنند.

نمره پرسشنامه افسردگی مونتوگومری-آسبرگ،مقیاس افسردگی هاميلتون، عملکرد جنسی و عملکرد شناختی در دو گروه مداخله و کنترل قبل از مداخله و پس از جلسه دهم مقایسه می شود.

بیماران به صورت تصادفی به گروه مداخله و کنترل به روش بلوك هاي تصادفي تخصیص داده می شوند. برای این منظور بلوکهای چهارتایی تهیه می شود که روی دو برگه نام مداخله و روی دو برگه دیگر نام مقایسه نوشته می شود. برگه ها روی هم ریخته شده و در ظرف قرار داده می شود و برای هر بیمار یک برگه بدون جایگذاری بیرون کشیده می شود. سپس چهار برگه به ظرف برگردانده می شود و این عمل تا رسیدن به حجم نمونه تکرار می شود.

برای گروه بیمار نما، کویل به صورت عمود بر پوست سر در ناحیه ورتکس قرار می گیرد که در این حالت آرتیفکت صوتی و ویبره بر روی پوست مشابه گروه مداخله احساس می شود ولی هیچ گونه تحریکی در کورتکس حرکتی ایجاد نمی شود. با توجه به اینکه بیماران در جلسات مجزا تحت مداخله قرار می گیرند و ارتباطی با بقیه افراد ندارند. نسبت به نحوه قرار گیری کویل در بیماران گروه دیگر اطلاعی ندارند، بنابراین مطالعه به صورت یک سو کور اجرا خواهد شد.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد