بهینه سازی پیوند سوسپانسیون سلولهای ملانوسیت و کراتینوسیت اتولوگ جهت درمان ویتیلیگو

بهینه سازی به کارگيری پیوند سوسپانسیون سلولی اتولوگ جهت درمان ویتیلیگو

این مطالعه در فاز 2 با حجم نمونه 15 نفر و تنها دارای یک گروه مداخله (بدون گروه کنترل) بوده و کور نشده و بدون تصادفی سازی است.

این طرح در مرکز تحقیقات پوست و سلول های بنیادی دانشگاه علوم پزشکی تهران به انجام میرسد و با اطلاع بیمار از نحوه انجام مطالعه، جهت ارزیابی اثربخشی روش درمانی و عوارض جانبی انتقال سوسپانسیون سلولی ملانوسیت به همراه روش مناسب به صورت ارزیابی قبل و بعد انجام میشود. ابتدا از ناحیه کوچکی از باسن بیمار به عنوان منطقه دونور استفاده می شود. پس از آماده سازی سوسپانسیون سلولی ملانوسیت در آزمایشگاه، ناحیه فاقد رنگدانه بی حس می شود و ناحیه اپیدرم برداشته می شود. سوسپانسیون به طور کامل به سطح لایه برداری شده ریخته می شود و سپس با پانسمان مناسب در محل ضایعه ثابت میگردد. پانسمان در اولین هفته پس از عمل برداشته می شود. بیومتری بیماران قبل از انجام مداخله ،۱، 3 و 6 ماه بعد از پیوند انجام میگردد.

شرایط عمده ورود به مطالعه: نداشتن هيج روش درماني از 6 ماه قبل از مطالعه، عدم حاملگي و شيردهي، عدم حاملگي و شيردهي، پاچ دپيگمانته بیشتر از 5 سانتی متر مربع با سابقه درمان دارويي حداقل به مدت 3 ماه، عدم وجود عفونت در محل دريافت كننده پيوند، عدم وجود سابقه كلوئيد و یا حضور پديده كوبنر در گذشته، عدم وجود بیماریهای ایدز، هپاتیت B و C، عدم وجود بیماریهای سیستمیک مزمن کنترل نشده. شرایط عمده عدم ورود: بيمارانی که ويتيليگوي فعال داشته باشند و کمتر از 1 سال از توقف بیماری آنان گذشته باشد.

گروه مداخله: لایه اپیدرم ناحیه فاقد رنگدانه ابتدا برداشته شده و بعد از آن سوسپانسیون سلولی فرآوری شده به ناحیه مورد نظر منتقل و با پانسمان مناسب پوشیده میشود.

ایندکس ملانین