بررسی تاثیرمکمل ویتامین D بر بهبود شاخص های گلیسمیک در بیماران دیابتی نوع 2 در شهرکرد در سال 1389

این کارازمایی بالینی بر روی 60 نفر از بیمارانی که قطعا دچار دیابت ملیتوس نوع 2 هستند و به کلینیک غدد دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد در سال 1389 مراجعه می کنند، انجام می شود. از بین بیماران دیابتی نوع 2 مراجعه کننده ، بيمارانی که شامل یکی از معیارهای خروج از مطالعه باشند، حذف می شوند و بیماران باقیمانده به صورت تصادفی به دو دسته 30 نفری تقسیم می شوند. نخست سطح 25OHD در همه بیماران اندازه گیری می شود تا وضعیت ویتامین D در بیماران دیابتی نوع 2 مورد مطالعه روشن و آشکار شود و سپس گروه اول با کلسی تریول خوراکی به میزان نیم میکروگرم روزانه به مدت 12 هفته یا پرل ویتامین D درمان خواهند شد و گروه دوم طی این 12 هفته پلاسبو دریافت می کنند. از کلیه بیماران قبل از شروع مطالعه آزمایش های قند خون ناشتا ، قند خون دو ساعت بعد از غذا، پروفایل لیپید شامل کلسترول تام ، تری گلیسیرید، LDL-C ،HDL-C ،HbA1C،25OHD انجام خواهد شد. . در تمام بيماران هر دو گروه بعد از اتمام 12 هفته متغيرهاي آزمايشگاهي قند خون ناشتا ، ، قند خون دو ساعت بعد از غذا، پروفایل لیپید شامل کلسترول تام ، تری گلیسیرید، LDL-C ،HDL-C ،HbA1C،25OHD مجددًا تکرار مي شود و در هر دو گروه با آزمون تي جفتي با يکديگر مقايسه می شوند. تلاش می شود که هر 60 بیمار برگزیده از نظر کنترل دیابت، رژیم غذایی و میزان فعالیت تقریبا در دامنه ای یکسان قرار گیرند.

مرکز تحقیقات سلولی ملکولی