بررسی تأثیر متیل نالتروکسان در کاهش احتباس ادراری پس از اعمال جراحی اورتوپدی تحت بیحسی نخاعی با بوپیواکائین و مورفین

معرفی و تأئید داروی متیل نالتروکسان از سوی FDA که به عنوان آنتاگونیست محیطی رسپتور μ در بافتهای محیطی عمل می کند، می تواندتأثیر قابل توجهی در کاهش و از بین بردن اثرات داروهای اپیوئیدی در خارج از بافت مغز (یبوست و...) داشته باشد. این درحالی است که این دارو احتمالاتأثیر منفی در ایجاد آنالژی در مغز، اعمال نمی کند. از آنجا که در اعمال جراحی اورتوپدی ( اندام تحتانی ) به طور شایعی از بی حسی نخاعی و تزریق داخل نخاعی مرفین استفاده می شود پیش بینی می شود که با استفاده از تزریق زیرپوستی متیل نالتروکسان بتوان تا حد زیادی از عوارض محیطی اپیوئیدها از جمله احتباس ادراری، یبوست، تهوع و استفراغ، اختلال در تخلیه معده و جلوگیری کرد. این مطالعه بر روی 70 (با نظر مشاور آمار و با توجه به مقالات مشابه )بیمار 18-50 ساله کاندید اعمال جراحی اورتوپدی اندام تحتانی که شرایط واندیکاسیون معمول بی حسی نخاعی در آنها وجود داشته باشد انجام خواهند شد. از آنجا که سن بالای 50 سال ازعوامل مستعد کننده احتباس ادراری بعد از عمل میباشد بیماران بالای 50 سال وارد مطالعه نخواهند شد. در این مطالعه اثر متیل نالتروکسان در کاهش این عوارض (بالاخص احتباس ادراری) در 35 بیمار (18-50 سال سن، بدون سابقه مشکلات روانی و یا اعتیاد) تحت بیهوشی نخاعی با بوپیواکائین و مورفین در مقایسه با گروه دوم (35 بیمار 18-50 ساله، تحت بی حسی نخاعی مشابه و بدون تجویز متیل نالترکسون)مورد بررسی قرار می گیرد. سپس، همه بیماران به مدت 24 ساعت پس از عمل ( هر ساعت 1) دنبال خواهند شد، و اثرات جانبی مورفین(محیطی و مرکزی) ارزیابی و بین دو گروه مقایسه خواهد شد. بدیهی است که در صورت حصول به نتایج مثبت در مورد استفاده از این دارو، می توان عوارض پس از عمل های جراحی با بی حسی نخاعی را تقلیل داد.

دانشگاه علوم پزشکی شیراز، مرکز تحقیقات بیهوشی