تاثیر بکارگیری واقعیت مجازی بر علائم حیاتی، اشباع اکسیژن خون شریانی و درد بیماران حین ترمیم سرپایی پارگی پوست در بخش اورژانس بیمارستان شهید بهشتی قم

تاثیر بکارگیری واقعیت مجازی بر میزان علائم حیاتی و درک درد بیماران حین ترمیم سرپایی پارگی پوست در بخش اورژانس.

در این مطالعه کارآزمایی بالینی، 80 بیمار به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و با استفاده از روش بلوک های تصادفی به دو گروه مداخله (40 بیمار) و کنترل (40 بیمار) اختصاص داده خواهند شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه درد و چک لیست علائم حیاتی می باشد.

این مطالعه در بخش اورژانس بیمارستان شهید بهشتی قم انجام خواهند شد. در این مطالعه کورسازی انجام نخواهد شد. در گروه کنترل حین ترمیم پارگی پوست فقط از لیدوکائین برای کاهش درد بیماران استفاده خواهد شد. در گروه مداخله علاوه بر مراقبت های معمول، از عینک واقعیت مجازی استفاده خواهد شد و فیلم حاوی مناظر طبیعی به همراه آوای طبیعت برای بیماران پخش خواهد شد. بلافاصله قبل و بلافاصله بعد از مداخله، علائم حیاتی و میزان درد بیماران اندازه گیری خواهد شد.

شرایط عمده ورود به مطالعه: سن بیش از 18 سال؛ وجود پارگی در اندام های فوقانی و یا تحتانی. شرایط عمده خروج از مطالعه: انصراف بیمار از ادامه شرکت در مطالعه؛ بیمارانی که نیاز به ترانسفوزیون فرآورده های خونی دارند؛ بیمارانی که نیاز به ترمیم تاندون و یا عروق دارند؛ استفاده همزمان از سایر روش های بی حسی علاوه بر لیدوکائین.

در گروه کنترل حین ترمیم پارگی پوست فقط از لیدوکائین برای کاهش درد بیماران استفاده خواهد شد. در گروه مداخله علاوه بر مراقبت های معمول، از عینک واقعیت مجازی استفاده خواهد شد و فیلم حاوی مناظر طبیعی به همراه آوای طبیعت برای بیماران پخش خواهد شد.

پایداری سازی علائم حیاتی و کاهش درک درد بیماران حین ترمیم سرپایی پارگی پوست.

مشارکت کننده ها با استفاده از روش بلوک های تصادفی به گروه های مداخله و کنترل اختصاص داده خواهند شد. برای تصادفی سازی به روش بلوک بندی از لینک "https://www.sealedenvelope.com/simple-randomiser/v1/lists" استفاده خواهد شد. بدین منظور تعداد نمونه مورد هدف (200 نمونه با احتساب ریزش نمونه)، تعداد گروه (دو گروه A و B) و تعداد بولک (۴) وارد خواهند شد و سامانه لیستی از بلوک های ۴ تایی را در اختیار پژوهشگر قرار خواهد داد. بر اساس لیست خروجی، مشخص خواهد شد بیمارانی که به ترتیب وارد مطالعه می شوند در کدام گروه باید قرار داده شوند. موارد A نشان دهنده گروه مداخله و موارد B نشان دهنده گروه کنترل خواهند بود.