بررسی اثر کانابیدیول بر روی علایم مثبت بیماران اسکیزوفرنی

تعیین اثر کانابیدیول در بهبود علایم بالینی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی

40 بیمار تصادفی به ۲ گروه مساوی مداخله و شاهد تقسیم میشوند.حجم نمونه 20 نفر در هر گروه مداخله و شاهد برای آن در نظر گرفته میشود.

مطالعه به صورت کار آزمایی بالینی سه سو کور تصادفی شده طراحی شده است که در آن 40 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی بستری در بیمارستان ۲۲ بهمن قزوین مورد مطالعه قرار می گیرند.

بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی بستری در بیمارستان 22 بهمن قزوین. معیارهای ورود: تشخیص اختلال اسکیزوفرنی بر اساس معیارهای DSM-5، کاندید درمان فقط با داروی رسپیریدون به عنوان آنتی سایکوتیک، نمره ی PANSS بیشتر از 60 در هنگام ورود، عدم وجود اختلالات شناختی، عدم وجود مقاومت دارویی; معیارهای خروج از مطالعه: عدم رضایت بیمار، شیردهی و بارداری و یا تمایل برای بارداری در خلال 3 ماه بعد از اتمام طرح، مصرف مواد محرک و توهم زا و کانابیس، بیماران اسکیزوفرنی بدون علایم مثبت، کاندید دریافت ECT.

بیماران طی بررسی درمان معمول خود (آنتی سایکوتیک آتیپیک) را دریافت می نمایند. به گروه مداخله قطره کانابیدیول داده می شود و به گروه شاهد دارو نما داده میشود.

علائم مثبت

در اين روش از مدل تصادفي سازي ساده جدول اعداد تصادفي استفاده شد و هر مراجعه کننده در گروه مداخله و يا کنترل قرار مي دهيم.

داروها شامل قطره کانابیدیول و پلاسبو با همان شکل و طعم مشابه به طور بسته بندی شده با برچسب هرباریوم در شرکت داروسازی البرز تهیه گردید. پزشک معالج، محقق و مشاور آماری تحلیل کننده داده ها که همگی اشخاص متفاوتی بودند، هیچکدام از کدگذاری و محتوای هر کد اطلاعی نداشتند؛ لذا این مطالعه سه سو کور در نظر گرفته شد.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد