مقایسه اثر بخشی متوکلوپرامید و اندانسترون بر تغییر میزان درد ناشی از تزریق اتومیدیت در بیهوشی عمومی

تعیین اثر متوکلوپرامید و اندانسترون در تسکین درد ناشی از تزریق اتومیدیت در بیماران تحت بیهوشی عمومی

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده، فاز 2 بر روی 90 بیمار. تصادفی سازی نیز به روش ساده انجام میپذیرد.

نوع مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده سه سویه کور با گروه شاهد در بیمارستان الزهرای اصفهان سال 99-1398 می باشد و بر روی 90 بیمار در بیمارستان الزهرای اصفهان بود.

شرایط ورود: بیماران ۱۸ تا ۶۵ سال با بیهوشی درجه‌ی ۱و ۲ براساس معیارهای ASA (American society Anesthesia) کاندیدای عمل جراحی الکتیو و نیازمند بیهوشی عمومی با اتومیدیت شرایط عدم ورود: حساسیت به هر کدام از داروهای اتومیدیت, اندانسترون و متوکلوپرامید

گروه A: بیماران در این گروه میزان 10 میلیگرم داروی متوکلوپرامید و سپس ۱۰ دقیقه بعد میزان 5 میلی لیتر نرمال سالین دریافت میکنند. گروه B: بیماران در این گروه میزان 8 میلیگرم داروی اندانسترون و سپس ۱۰ دقیقه بعد میزان 5 میلی لیتر نرمال سالین دریافت میکنند. گروه C: بیماران در این گروه میزان میزان 5 میلی لیتر نرمال سالین و سپس ۱۰ دقیقه بعد میزان 5 میلی لیتر نرمال سالین دریافت میکنند. به تمام گروهایک سی سی از آمپول لیدوکائین 2% معادل 20 میلی گرم تجویز میگردد ،سپس داروی اتومیدیت مقدار 3 میلیگرم با سرعت یک سی سی در ثانیه(با شمارش 1001، 1002و...) تزریق و شدت درد همان لحظه اندازه‌گیری خواهد شد.

شدت درد ناشى از تزريق اتومدييت

تصادفی سازی به روش ساده انجام میشود؛ بدین صورت که بیماران واجدالشرایط, بر حسب زمان ورودشان به ترتیب وارد گروه B, A و C میشوند و این توالی تکرار میشود تا تعداد بیماران به 30 نفر در هر گروه برسد.

این یک مطالعه دوسوکور میباشد بدین صورت که مراقب بالینی و نیز فرد تزریق کننده دارو با فردیکه مداخله را اعمال میکند متفاوت میباشند و از مداخله اعمال شده بی اطلاعند, همچنین به بیماران هر گروه توضیح داده میشود که به منظور کاهش درد ناشی از تزریق یکی از انواع مداخله بر انها اعمال میشود بدون اینکه نوع مداخله توضیح داده شود . بنابراین بیماران نیز از نوع مداخله آگاه نیستند و کور نگه داشته میشوند.