تاثير رزکسيون پروستات از طريق مجرا به دو روش مونوپلار و بای پلار در اختلالات نعوظ

بررسي میزان بروز اختلالات نعوظ بعد از جراحي TURP به دو روش مونوپولار و بای پولار

کارآزمایی بالینی دارای دو گروه موازی مونوپلار و بای پولار و دو سویه کور و تصادفی شده با نرم افزار اکسل بر روی 229 بیمار

مطالعه در بیمارستان الزهرای اصفهان انجام شد. بیماران کاندید جراحی پروستات تحت turp به دو روش مونو پلار و یا بای پولار قرار گرفتند . از روش Nesbit برای رزکشن استفاده شد .بیماران و فرد جمع آوری کننده اطلاعات بیماران نسبت به گروه بیمار کور بودند.

شرایط ورود: افراد بالای 50 سال که نیازمند جراحی رزکشن پروستات هستند که از نظر جنسی فعال هستند و با یک شریک جنسی رابطه جنسی منظم دارند شرایط عدم ورود: داشتن سوند مجرا به مدت بیش از یک ماه ؛ psa (prostate specific antigen) بالا

گروه مونوپولار: رزکشن پروستات در این گروه با استفاده از رزکتوسکوپ مونوپلار 26 فرنچ انجام میگردد گروه بای پولار: رزکشن پروستات در این گروه با استفاده از رزکتوسکوپ بای پولار 26 فرنچ انجام میگردد

نمره IIEF بیماران و عملکرد نعوظی بیماران پس از جراحی

جمعیت مطالعه به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. تصادفی سازی به روش ساده انجام شد. واحد تصادفی سازی فردی بود. از لیست اعداد تصادفی ساخته شده با نرم افزار آماری کامپیوتری استفاده شد. با توجه به اینکه بیماران در حین عمل تحت بیهوشی جنرال قرار دارند نسبت به وسیله مورد استفاده جهت رزکشن پروستات ناآگاه بودند. امکان کورسازی جراح وجود نداشت. ولی جمع کننده داده های مربوط به عملکرد جنسی قبل و بعد از عمل و انالیزکننده داده ها نسبت به مداخله انجام شده کور بودند.

در این مطالعه بیمار از روش رزکشن پروستات (مونوپولار یا بای پولار) اطلاع ندارد فردی که اطلاعات را جمع آوری می کند نیز از روش جراحی انجام شده بر هر بیمار بی اطلاع است.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد