مقایسه میزان حاملگی در تلقیح داخل رحمی یک مرحله ای و دو مرحله ای، در بیماران مبتلا به نازایی با علت نامشخص و ناباروری خفیف مردانه و سندرم تخمدان پلی کیستیک

هدف مطالعه حاضر مقایسه ی دو روش تلقیح داخل رحمی تک مرحله ای و دو مرحله ای در سیکل های تحریک شده ی تخمک گذاری در زوج های مبتلا به ناباروری خفیف مردانه و ناباروری با علت ناشناخته و سندرم تخمدان پلی کیستیک می باشد. این مطالعه یک مطالعه کارازمایی بالینی تصادفی شده آینده نگر است که بر روی بیماران مبتلا به نازایی مراجعه کننده به یک مرکز خصوصی انجام می شود که پس از یک سال مقاربت بدون جلوگیری حامله نشده ا ند. برای تمامی بیماران بررسی نازایی شامل بررسی تاریخچه ی طبی، تأیید سیکل های حاوی تخمک گذاری با اندازه گیری پروژسترون میانه ی فاز لوتئال، بررسی مایع منی انجام می شود. جهت اطمینان از باز بودن هر دو لوله رحمی لاپاراسکوپی و یا هیستروسالپنگوگرافی و جهت بررسی آنومالی های رحم سونوگرافی انجام می شود.برای کلیه بیماران آزمایشات هورمونی در روز سوم قاعدگی انجام می شود.بررسی مایع منی برای همسران بیماران انجام میشود. برای بیماران با توجه به صلاحدید پزشک القای تخمک گذاری با استفاده از قرص یا آمپول یا هر دو انجام می شود. در حین القای تخمک گذاری سونوگرافی ترانس واژینال در روز سه قاعدگی انجام می شود تا افراد دارای کیست بالای پانزده میلیمتر از مطالعه خارج شوند. بیماران در روز تزریق آمپول “اچ سی جی” برای این مطالعه انتخاب می شوند. تنها سیکل های حاوی حداقل دو فولیکول و حداکثر پنج فولیکول بزرگتر یا مساوی هجده میلیمتر باشد وارد مطالعه می شوند.افراد به صورت تصادفی با استفاده از بلوک های تصادفی به دو گروه تک و دو مرحله ای اختصاص داده می شوند. تلقیح داخل رحمی تک مرحله ای سی و شش ساعت پس از تزریق آمپول “اچ سی جی” و تلقیح داخل رحمی دو مرحله ای هجده و چهل ساعت پس از تزریق آمپول “اچ سی جی” انجام می شود و تست حاملگی (سطح سرمی “بتا اچ سی جی”) چهارده روز بعد انجام می شود هدف مشاهده ضربان قلب جنین در سونوگرافی ترانس واژینال در هفت هفتگی است.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی گیلان