مقایسه اثرات درمانی کلوئیدال سیلور با کلوتریمازول موضعی در درمان درماتوفیتوز

(1) اهداف: هدف ما در این مطالعه مقایسه کلوئیدال سیلور با کلوتریمازول موضعی در درمان بیماران مبتلا به درماتوفیتوز است. (2) طراحی: این یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سویه کور است. چهل بیمار مبتلا به عفونت‌های استافیلوکوکی- استرپتوکوکی پوست و 40 بیمار مبتلا به درماتوفیتوز مراجعه کننده به کلینیک های پوست بیمارستان سینا تبریز پس از کسب معیارهای ورود و خروج و رضایت آگاهانه وارد مطالعه خواهند شد. بیماران به صورت تصادفی در یکی از گروه های درمان اختصاص می یابند. برای تصادفی کردن بیماران از نرم افزار اکسل (تصادفی کردن کامپیوتری) استفاده می شود. (3) نحوه انجام: پس از تصادفی کردن بیماران، یک گروه کلوئیدال سیلور موضعی و گروه دیگر کلوتریمازول دریافت خواهند کرد. نه پزشک نظارت کننده و نه بیمار از نوع داروی تجویز شده آگاه نیستند. معیارهای ورود عبارتند از عفونت باکتریال استافیلوکوکی- استرپتوکوکی سطحی پوست، سن بالای 4 سال، نبود ضعف ایمنی یا نارسائی ارگانی، عدم وجود سابقة آلرژی به ترکیبات نقره و کلوتریمازول و عدم مصرف داروی موضعی طی دو هفته اخیر در محل ضایعه. معیارهای خروج از مطالعه عبارتند از عدم تمایل به ادامه شرکت در مطالعه، بروز واکنش‌های پوستی ناشی از داروهای تجویز شده و بروز هر گونه عوارض دارویی. (4) مداخلات: بیماران گروه اول کلوئیدال سیلور موضعی را سه بار در روز به مدت دو هفته دریافت خواهند کرد. در گروه دیگر بیماران کلوتریمازول موضعی را دو بار در هفته به مدت چهار هفته دریافت خواهند کرد. (5) پیامدهای متغیر اصلی: اریتم، کراسته شدن، التهاب و اگزودا پیش از تجویز داروها و در پایان دوره درمان ارزیابی خواهند شد.

معاونت پژوھشی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز