مقایسه اثر کربوکسی تراپی و پلاسمای غنی از پلاکت در درمان تیرگی دور چشم

مقایسه اثر کربوکسی تراپی و پلاسمای غنی از پلاکت در درمان تیرگی دور چشم

کارآزمایی بالینی با گروه های موازی، یک سویه کور، غیر تصادفی بر روی 20بیمار.

ورود افراد به مطالعه به روش غیر تصادفی آسان به ترتیب مراجعه بیماران مبتلا به تیرگی دور چشم به درمانگاه پوست بیمارستان آموزشی درمانی الزهرای اصفهان است تا به تعداد مد نظر برسد. سپس دو مداخله کربوکسی و پی ارپی هرکدام در یک سمت صورت اعمال میشود(به صورت رندوم انتخاب شماره یک کربوکسی و دو پی ار پی).فرایند کربوکسی تزریق اینترادرمال پنج سی سی دی اکسید کربن در یک سوم خارجی پلک تحتانی با سرعت پنجاه سی سی در دقیقه هفته ای یکبار به مدت شش هفته است. پی ار پی به صورت تزریق اینترادرمال در فاصله یک سانتی متری لبه پلک تحتانی به مقدار یک سی سی در هر نقطه دو دهم الی سه دهم سی سی تزریق میشود سه مرتبه به فاصله هر دوهفته یکبار. فرایند کور سازی در دو درماتولوژیست ارزیابی کننده هم به این صورت است که نسبت به عکس قبل و بعد بیمار و نسبت به اینکه کدام چشم تحت چه مداخله ای بوده کور سازی شده اند.

معیار ورود افراد به مطالعه: سن 20 تا 65 سال تیپ پوستی سه و چهار فیتزپاتریک معیار خروج افراد از مطالعه: مشکل داخلی (از جمله بیماری قلب و عروق، کبدی، کیوی و دیابت و مشکلات تیرویید) اختلالات پلاکتی و انعقادی باردار و شیرده دخانیات عدم تمایل بیماران به ادامه همکاری استفاده همزمان از سایر روش های درمانی

در مطالعه کارآزمایی بالینی 20بیمار مبتلا به تیرگی دور چشم تحت کربوکسی تراپی یک چشم و پی ار پی برای چشم مقابل قرار میگیرند در کربوکسی تراپی پنج سی سی گاز دی اکسید کربن به صورت اینترادرمال به صورت هفتگی طی شش هفته انجام شد. تزریق پی ار پی هم به صورت اینترادرمال در فضای زیر چشمی سه مرتبه به فاصله دوهفته یکبار انجام شد.

نمره تیرگی دور چشم

در این مداخله دو درماتولوژیستی که قرار است نتایج را ارزیابی کنند در دو مورد کورسازی شده اند.اول اینکه اطلاع ندارند کدام عکس مربوط به قبل و کدام مربوط به بعد از انجام مداخله است دوم اینکه دو درماتولوژیست اطلاع ندارند کدام چشم کربوکسی تراپی و کدام چشم پی ار پی شده است

به دلیل راز داری بیمار