مقايسه اثرافزودن الانزاپين در مقابل پرفنازين بر درمان نگهدارنده بيماران دو قطبي نوع 1 مراجعه كننده به درمانگاه اعصاب و روان بيمارستان گلستان اهواز در سال 89

دوره مانیا شامل خلق بالا يا تحریک پذیری می باشد. مدت ان بر اساس DSM-4-TR یک هفته می باشد.شیوع ان یک درصد می باشد.درمان ان شامل مرحله حاد و نگه دارنده می باشد. یکی از دارو هایی که در هر دو مرحله استفاده می شود داروهای انتی سایکوتیک می باشد.در این مطالعه اثر دو داروی انتي سايكوتيك تيپيك و اتيپيك مقايسه مي شود.هدف اوليه در اين مطالعه كاهش اثرات جانبي اكسترا پيراميدال و افزايش دوره بدون علامت ميباشد. تعداد 40 نفر از بیماران مراجعه کننده به درمانگاه اعصاب و روان به 2 گروه تقسیم می شود: 1)10-20 میلیگرم الانزاپین به مدت 6 هفته 2)16-24 میلیگرم پرفنازین به مدت 6 هفته در هفته 0و3و6 شدت مانیا بر اساس YMRS(yong mania rating scale مقايسه مي شود. معيارهاي ورود: الف)تشخيص اختلال دو قطبي بر اساس DSM-IV-TR ب)پر كردن رضايت نامه ج)سن بين 16 تا 50 سال. د)عدم وجود علايم سايكوتيك. معيارهاي خروج: الف)حاملگي ب)وجود اختلال ارگانيك ج)وجود اختلال همزمان د) نياز به بستري ه)عدم دريافت ECT

خصوصی