مقايسه اثربخشي دو داروی آسپرين و سيمواستاتين به عنوان درمان كمکي بر علایم منفي و مثبت و سايکوپاتولوژی عمومي در بيماران بستری مبتلا به اختلال اسکيزوفرنيا

تعیین اثربخشی آسپرین و سیمواستاتین به عنوان درمان کمکی در بیماران بستری مبتلا به اختلال اسکیزوفرنیا و استفاده از درمان با اثربخشی بیشتر و عوارض کمتر در این بیماران

در این مطالعه سه گروه مداخله در نظر گرفته خواهد شد و بیماران به صورت تصادفی بین این سه گروه تقسیم میشوند. طراحی این مطالعه از نظر کورسازی به صورت دوسوکور صورت خواهد گرفت.

این مطالعه در فاصله‌ی زمانی اردیبهشت ماه ۱۴۰۰ لغایت آذر ماه ۱۴۰۰ در محل بخش‌های زنان و مردان بيمارستان روانپزشكي رازي انجام خواهد شد. بیمارستان روانپزشكي رازي از مراکز تحت پوشش دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی است.

بیماران مرد و زن مبتلا به اسکیزوفرنیا از گروه سنی 18 تا 60 سال که مدت زمان بیماری آنها بیشتر از 2 سال میباشد و وابستگی به مواد و بیماری زمینه ای جسمی نداشته باشند

افراد وارد شده به مطالعه به صورت تصادفی بین گروه‌های مداخله و شاهد تقسیم خواهند شد. گروه A و Bبه عنوان گروه مداخله و گروه C به عنوان گروه شاهد شناخته میشوند. هر سه گروه ابتدا به مدت 2 هفته تحت درمان با قرص ریسپریدون 6_4 میلی گرم روزانه قرار خواهند گرفت ، سپس به گروه A روزانه 625 میلی گرم آسپرین (دو عدد کپسول حاوی 325 میلی گرم پودر آسپرین تهیه شده زیر نظر داروساز) و به گروه B روزانه 40 میلی گرم سیمواستاتین (دو عدد کپسول حاوی 20 میلی گرم پودر سیمواستاتین تهیه شده زیر نظر داروساز) به درمان اضافه میشودو در گروه شاهد نیز از کپسول های دارونما استفاده خواهد شد.

درمان کمکی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا

جهت رفع برخی تورش‌های احتمالی در این مطالعه، تصادفی سازی رعایت خواهد شد. در این مطالعه، برای تخصیص تصادفی افراد به سه گروه، با استفاده از نرم افزار تحت وب https://www.Randomization.com توالی تصادفی از اعداد ایجاد خواهد شد.

بسته‌بندی و شکل دارویی کپسول‌های و دارونما مشابه یکدیگر بوده تا به این صورت کورسازی مطالعه حفظ گردد.