مقایسه دو روش درمانی مرسوم و مبتنی بر ریسک فاکتورها،در درد و عملکرد بیماران مبتلا به سندرم دردپاتلوفمورال،مراجعه کننده به کلینیک پزشکی ورزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران طی سالهای 90-1389

جهت انجام این طرح افراد زیر40 سال مراجعه کننده به کلینیک پزشکی ورزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران طی سالهای90-89 که بر طبق معیارهای تشخیصی دچار سندرم درد پاتلوفمورال وکرایتریاهای ورود به تحقیق را دارا می باشند، انتخاب کرده و در صورت تمایل در شرکت در این تحقیق و اخذ فرم رضایت نامه از ایشان، دو عدد پرسشنامه که شامل visual analog scale (جهت ارزیابی شدت درد) و kujala (جهت ارزیابی عملکرد) توسط بیمار تکمیل می شود. سپس بیماران ازجهت چند ریسک فاکتور که شامل1-کف پای صاف یا گود2 -اختلاف طول پاها3-بدراستایی پاتلا 4-سفتی نوار ایلیوتیبیال 5-سفتی هامسترینگ 6-سفتی گاستروکنمیوس 7-کوتاهی ایلیوپسواس 8-هیپرموبیلیتی پاتلا بررسی می شوند،سپس بطور تصادفی به دو گروه تقسیم می شوند،گروه یک پس از ارزیابی درمانهای روتین که شامل مصرف داروهای ضد درد، انقباض ایزومتریک کوادریسپس و straight leg rising را دریافت می کنند.گروه دوم علاوه بر درمانهای روتین، بر اساس ریسک فاکتورهای تشخیص داده شده ،درمان اصلاحی ریسک فاکتور را نیز دریافت میکنند. هر دو گروه پس از دریافت درمانهای مورد لزوم وتحت نظر بودن به مدت 3 ماه، بار دیگر پرسشنامه های visual analog scale و kujala را پر می کنند و در نهایت تغییرات درد و عملکرد قبل و بعد از مداخله در هر دو گروه اندازه گیری می شود و با مقایسه نتایج حاصله در هر دو گروه میزان موءثر بودن درمان بر اساس ریسک فاکتورها تعیین می شود.

بودجه اختصاص داده شده به پایان نامه ها در دانشگاه علوم پزشکی تهران