بررسی تاثیر درمان شناختی رفتاری بر افکار خودکشی و ناامیدی افراد اقدام کننده به خودکشی ترخیص شده از مراکز آموزشی درمانی ارومیه در سال1399

تعیین تاثیر درمان شناختی رفتاری بر افکار خودکشی و ناامیدی اقدام کنندگان به خودکشی ترخیص شده از مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه در سال1399

مطالعه کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی کورسازی نشده، تصادفی شده بر روی 60 بیمار. برای تصادفی سازی از جدول اعداد تصادفی استفاده شده.

پژوهش حاضر يک مطالعه کارآزمایی بالینی است که در آن تاثیر درمان شناختی رفتاری بر افکار خودکشی و ناامیدی اقدام کنندگان به خودکشی ترخیص شده از مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

شرایط ورود به مطالعه داشتن سابقه ی حداقل یک بار اقدام به خودکشی، رضایت به شرکت در مطالعه، عدم استفاده از دیگر خدمات روان درمانی و مشاوره در طول جلسات ، شرکت نکردن در پژوهش مشابه قبلی ، عدم ابتلا به اختلال روانپزشکی تشخیص گذاری شده توسط روان پزشک طبق پرونده پزشکی ، داشتن توانایی برای گوش دادن و نشستن در جلسات درمان شناختی- رفتاری ، دامنه سنی 18 سال و بالاتر ،داشتن توانایی برای پاسخ به سوالات شرایط عدم ورود به مطالعه غیبت بیش از دو جلسه درمان

در این مطالعه تجربی، 60 نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و سپس بصورت تصادفی در دو گروه کنترل و مداخله ( هر گروه 30 نفر ) قرار خواهند گرفت. این مداخله طی 8 جلسه ی 90-60 دقیقه ای با تواتر دو جلسه در هفته خواهد بود. گروه کنترل: هیچ آموزشی را دریافت نخواهند کرد.

افکار خودکشی و ناامیدی و افسردگی اقدام کنندگان به خودکشی

از تعداد بیمار ترخیص شده با استفاده از جدول اعداد تصادفی 60 بیمار انتخاب کردیم. به این صورت که به هر بیمار یک کد دو رقمی اختصاص داده شد. 2گروه بصورت تصادفی در نظر گرفته شد. سپس با چشمان بسته از جدول اعداد تصادفی برای هر گروه شماره ها را انتخاب کردیم. بدین صورت که ابتدا شماره های انتخاب شده را به گروه اول، سپس به گروه دوم اختصاص دادیم. و در نهایت شماره های انتخاب شده را که با کد بیمار یکسان بود در گروه مربوطه قرار دادیم.

داده ها بصورت محرمانه خواهد بود