مقایسه قدرت بی‌حس‌کنندگی سطحی فرم ليپوزومال مخلوط ليدوكايين-‌ پريلوكايين با امولسيون ليدوكايين- پريلوكايين

کنترل درد در دندانپزشکی یکی از چالش‌های بزرگ و از اهداف هر دندانپزشک است. بررسی ها نشان می‌دهند استفاده هم‌زمان از بی‌حس‌کننده‌های موضعی و سطحی در کاهش ترس و اضطراب بیماران نقش چشم‌گیری دارد. استفاده ازمحلول ليدوكايين- پريلوكايين به عنوان ضددرد موضعی درکاهش درد ناشی از ورود سوزن تزریق کاربرد بسیاری دارد ولی اثر ضد درد کمی دارد. ایجاد و بررسی یک فرآورده موضعی با قدرت اثر بالاتر و ماندگاری بیشتر برروی مخاط نسبت به فرم محلول، در بی حسی سطحی مخاط قبل از تزریق هدف این مطالعه می باشد.

از بین بیماران مراجعه کننده به کلینیک دندانپزشکی بیمارانی که نیاز به بی‌حسی تزریقی جهت جراحی فلپ یک دوم در ناحیه فک بالا به صورت دو طرفه دارند، با توجه به معیار های ورودی و خروجی، تعداد 15 بیمار انتخاب می‌گردد.

پس از توضیح طرح و اخذ رضایت نامه، قبل از تزریق بی‌حسی انفیلتره در ناحیه ی وستیبول، یکی از 8 ماده بیحسی به صورت تصادفی انتخاب می‌شود. درمحل تزریق یک سمت پس ازخشک کردن با پوارهوا، چهار غلظت ماده بی‌حسی سطحی شامل فرم های امولسيون لیدوکائین-پریلوکائین 2%،5% ،5/7% و10% به صورت تصادفی در محل مورد نظر به صورت موضعی مالیده شده و سپس در جلسه بعد این کار با استفاده از فرم لیپوزومال درسمت دیگر فک بالا تکرار می شود و پس از دو دقیقه تزریق انجام می‌گردد. سپس، میزان درد ناشی از ورود سوزن در هر محل با مقیاس VASاندازه گیری گردید. محل انجام پژوهش کلینیک دندان‌پزشکی دانشگاه مشهد است.

15 بیمار

اعمال بی‌حسی موضعی به دو فرم لیپوزومال و امولسیون

سن، جنس، میزان درد

-

شرکت‌کننده و مراقبان بالینی از فرم دارو اطلاعی ندارند.

-

امکان دسترسی از دانشکده دندان‌پزشکی مشهد

محققین شاغل در موسسات دانشگاهی و علمی

-

دانشکده دندان‌پزشکی مشهد

-