بررسی تاثیر اجرای برنامه مثبت اندیشی گروهی بر اضطراب و دلبستگی مادران نوزادان نارس بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان

1. تعیین و مقایسه اضطراب و دلبستگی مادران نوزادان نارس بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان قبل و بعد از مداخله در دو گروه کنترل و مداخله

کارآزمایی بالینی نیمه تجربی دارای دو گروه کنترل و مداخله که بر روی 72 مادر نوزاد نارس در دو بیمارستان مجزا به صورت نمونه گیری در دسترس انجام خواهد شد.

مادران دارای نوزاد نارس با سن حاملگی کمتر از 37 هفته بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان در بیمارستان های امام رضا (ع) و محمد کرمانشاهی شهر کرمانشاه خواهد بود که دارای معیار های ورود در این پژوهش باشند.در این پژوهش از سه پرسشنامه مشخصات دموگرافیک، اضطراب اسپیلبرگر و دلبستگی پس از تولد بین مادر و نوزاداستفاده خواهد شد. سپس یک دوره ی تمرینات مثبت اندیشی گروهی برای گروه مداخله در ده جلسه یک ساعته به مدت ده روز تهیه خواهد شد.در گروه کنترل مراقبت های معمول بیمارستان وجود خواهد داشت بالافاصله پس از پایان آموزش ها پس آزمون برای هر دو گروه انجام خواهد گرفت.

مادران دارای نوزاد نارس با سن حاملگی کمتر از 37 هفته بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان که دارای معیار های ورود( رضایت مادر برای شرکت در پژوهش، مادران دارای نوزاد نارس کمتر از 37 هفته، بستری نوزاد حداقل 10روز در بخش، نگذراندن دوره ی مشابه، نداشتن بیماری مزمن مادر از قبیل افسردگی و اضطراب، نداشتن سابقه ی مصرف داروهای آرام بخش و روانگردان قبل از حاملگی، نداشتن سابقه ی بستری مادر در بیمارستان روان و ناهنجاری، نداشتن مطالعه ی قبلی در زمینه ی مثبت اندیشی) در این پژوهش باشند.

تمرینات مثبت اندیشی گروهی برای گروه مداخله در ده جلسه یک ساعته به مدت ده روز تهیه خواهد شد.گروه کنترل مراقبت های معمول را بدون هیچ گونه مداخله ای دریافت میکنند

میزان اضطراب و دلبستگی

به دلیل درخواست گرو های مداخله