اثر تزریق عضلانی کلسی تونین بر درد و وضعیت عملکرد بیماران مبتلا به آرتروز زانو

بررسی تاثیر تزریق عضلانی کلسیتونین بر وضعیت عملکرد بیماران مبتلا به اوستئوآرتریت زانو

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، یک سویه کور ، تصادفی شده، فاز 3-2 بر روی ۴۰ بیمار انجام شده و از روش تصادفی سازی ساده فردی با ابزار پاکت های مهر و موم شده استفاده می شود.

این کارآزمایی کنترل شده تصادفی در طی ماه های مرداد-آذر سال 1399 درکلینیک درد بیمارستان امام حسین(ع)(تهران، ایران) طراحی و اجرا شد. پزشکی که بیماران را در ابتدا و دو ماه بعد، ارزیابی می کند ، گروه بیمار را نمی شناسد (گروه مورد یا گروه کنترل).

معیارهای ورود: سن بین 35 تا 75 سال; درد در زانو در طی 6 ماه گذشته; حداقل دو علامت بالینی التهاب مفصل بر اساس معیارهای ACR در آرتروز (بالینی یا بالینی به علاوه رادیوگرافی) معیارهای خروج: عدم تمایل به شرکت در مطالعه; سابقه بیماری قلبی عروقی، کلیه ، کبدی یا دستگاه گوارش; سابقه اختلال انعقادی; استفاده از عوامل DMOADS (هیدروکسی کلروکین ، سولفاسالازین ، متوترکسات ، سیکلوسپورین ، آزاتیوپرین); حساسیت قبلی به کلسی تونین ؛ سابقه تزریق داخل زانو در طی 3 ماه قبل از ورود به مطالعه; افرادی که آرتروپلاستی زانو انجام داده اند; کسانی سابقه سوء مصرف مواد دارند; کسانی که به دلیل نقص شناختی قادر به گزارش قابل اعتماد نتیجه نیستند.

همه بیماران بطور تصادفی به دو گروه تقسیم می شوند : به یک گروه هر هفته به مدت چهار هفته متوالی آمپول کلسیتونین (50 واحدی بصورت عضلانی) تزریق میشود و در صورت درد، کپسول استاژل 500 میلیگرم و پماد پیروکسیکام 0.5% نیز تجویز میگردد و به گروه دوم فقط درمانهای نگه دارنده شامل کپسول استاژل و پماد پیروکسیکام داده می شود.

درد

تصادفی سازی ساده فردی با ابزار پاکت های مهر و موم شده انجام می شود به این صورت که داخل پاکت ها حروف الف و ب نوشته می شود و از بیماران درخواست می شود یک پاکت را انتخاب کنند که گروه الف گروه مداخله و گروه ب گروه کنترل خواهند بود.

پزشکی که بیماران را دو ماه بعد ارزیابی می کند ، گروه بیمار را نمی شناسد (گروه مورد یا گروه کنترل).