بررسی تاثیر آموزش روانی گروهی، از طریق برگزاری جلسات حضوری، بر بهبود علایم و عملکرد بیماران با اختلال دوقطبی

بررسی تاثیر آموزش روانی گروهی، از طریق برگزاری جلسات حضوری، بر بهبود علایم و عملکرد بیماران با اختلال دوقطبی.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، یک سویه کور ، تصادفی شده، فاز 2 بر روی 34بیمار. از نرم افزار NCSS (سیستم آماری Number Cruncher) و روش تصادفی بلوک برای تصادفی سازی مطالعه استفاده می شود

34 نفر از بیماران مبتلا به اختلال دو قطبی که به بیمارستان اعصاب روان ابن سینای شیراز در سال 1399مراجعه کرده اند وارد مطالعه خواهند شد. سپس این افراد به صورت تصادفی به گروه های دریافت کننده مداخله و کنترل تقسیم خواهند شد.

معیارهای ورود: ابتلا به بیماری دوقطبی نوع یک یا دو؛ حداقل سه ماه در فاز فروکش بیماری بوده باشند معیارهای خروج: داشتن بیماری های همزمان روانپزشکی؛ مصرف مواد مخدر؛معلولیت ذهنی؛ بیماری نورولوژیک همزمان

گروه مداخله: در این گروه، جلسات آموزشی حضوری بر اساس مدل آموزش روانی بارسلونا ( که شامل 21 جلسه آموزشی است و دوره کوتاه یافته آن 10 جلسه است)برگزار می شود. تعداد اعضای هر گروه بین شش تا نه نفر خواهد بود.جلسات دو بار در هفته و طی 60 -۴۵ دقیقه در مرکز آموزشی درمانی ابن سینا شیراز برگزارخواهد شد گروه کنترل: در گروه کنترل، ده جلسه آموزشی با همان ساختار توصیف شده برای گروه مداخله (جلسات دو بار در هفته و طی 60 -۴۵ دقیقه) در حوزه ی پیشگیری و بهداشت عمومی برای افراد برگزار می شود.

تغییر در نمره The 36-Item Short Form Survey (SF-36)

محقق شرکت کنندگان را بر اساس روش نمونه گیری آسان ثبت نام می کند. از نرم افزار NCSS (سیستم آماری Number Cruncher) و روش تصادفی بلوک برای تصادفی سازی مطالعه استفاده می شود. در روش تصادفی بلوک ، شرکت کنندگان در 6 بلوک (AABB ، ABAB ، BBAA ، BABA ، ABBA ، BAAB) طبقه بندی می شوند که هر بلوک شامل 4 شرکت کننده است. در این مطالعه ، "A" به گروه دارو و "B" به گروه دارونما اختصاص می یابد ، به عنوان مثال: در بلوک "ABAB" ، نفر اول وارد گروه دارو می شود ، نفر دوم وارد گروه دارونما ، سومین فرد وارد گروه دارو شد و نفر چهارم وارد گروه دارونما شد. بنابراین ، همه شرکت کنندگان واجد شرایط به طور تصادفی به یکی از بازوهای مطالعه با توجه به لیست تصادفی انتخاب می شوند.

فردی که پرسشنامه را پر می کند و فردی که آموزش می دهد دو نفر جدا هستند. لذا فرد آموزش دهنده نسبت به شرکت کنندگان کور نیست اما فردی که پیامد ها را ثبت می کند نسبت به گروه های مطالعه کور است. شرکت کننده ها هم اطلاع ندارند که جز گروه مداخله هستند یا گروه کنترل.