بررسی اثر پروپولیس بر روند بهبودی بیماران مبتلا به کووید-19

بررسی اثر پروپولیس در درمان بیماران مبتلا به کووید-19

این کارآزمایی بالینی بر روی 72 بیمار که در 2 گروه 36 نفره، دارای گروه کنترل با گروههای موازی صورت می گیرد. مطالعه دو سویه کور و روش بلوک بندی تصادفی در این مطالعه صورت گرفته است.

زمینه کار، بالینی - داخلی است. مطالعه در بیمارستان توحید سنندج انجام می شود. بیماران، پزشکان و پرستارانی که پیامدها را ارزیابی می کنند نسبت به گروه های مورد مطالعه کور خواهند بود.

معیارهای ورود: تائید قطعی ابتلا به کووید19 براساس نتایج RT-PCR، بستری بودن در بیمارستان، عدم اتصال به ونتیلاتور معیارهای خروج: بارداری، شیردهی، دیابت نوع یک، نارسایی کلیوی شدید، اسیدوز متابولیک، نارسایی شدید تنفسی، دریافت کنندگان شیمی درمانی، مصرف داروهای ضدانعقادی

بیماران در هر دو گروه درمان را بر اساس دستورالعمل کشوری کووید- 19 دریافت مینمایند. بیماران در گروه مداخله، علاوه بر پروتکل درمانی استاندارد، کپسول پروپولیس را بصورت کپسول 500 میلی گرمی (ساخت شرکت شهدینه گلها) دو بار در روز به مدت 14 روز دریافت می کنند و گروه کنترل نیز دارونما را طبق روش فوق دریافت می نمایند.

تب، سرفه، درد عضلانی، درصد اشباع اکسيژن خون، CRP، شمارش کامل سلول های خونی، سرعت رسوب گلبول قرمز، تعداد تنفس، ضربان قلب، یافته های سی تی اسکن، علایم گوارشی، بی اشتهایی، از دست دادن حس بویایی و چشایی، تنگی نفس، سر درد،گلو درد، شاخص توده بدنی، اینترلوکین 6

جهت اجرای پروتکل این پروژه، از روش بلوک بندی تصادفی چهارتایی استفاده شد. روش نمونه گیری در این مطالعه بر اساس تخصیص تصادفی (جدول تصادفی سازی) خواهد بود. بیماران بر اساس دارا بودن معیار ورود در مطالعه وارد خواهند شد و بر اساس جدول تصادفی سازی به دو گروه دریافت کننده کپسول پروپولیس و دارونما تخصیص داده خواهند شد. بیماران، فرد ثبت نام کننده بیماران و تجویز کننده دارو از فرایند تصادفی سازی و قرار گیری بیماران در گروه ها مطلع نیستند (مطالعه دو سویه کور). لیست تصادفی سازی به صورت کامپیوتری ایجاد شد. مکمل ها و کپسول های دارونما در بسته هاي كاملاً يكسان قرار داده شد و توسط فردی که از ماهیت مطالعه بی اطلاع بود کدگذاری شدند و شخص دیگری که از محتویات بسته ها اطلاعی نداشت انها را در اختیار بیماران قرار می داد.

کپسولهای پروپولیس و دارونما در بسته هاي كاملاً يكسان قرار داشتند و توسط يك شخص ثالث كه در مطالعه هيچ گونه دخالتي نداشت كد گذاري شده بودند به طوري كه نه پژوهشگر و نه فرد توزيع كننده و نه فرد مورد مطالعه از نوع محتويات بسته آگاهي نداشتند.