بررسی نتایج درمانی جراحی هرنی لاپاراسکوپی به روش خارج از پریتوئن TEP (Totally extraperitoneal ) با استفاده از Takers و یا بدون آن

بررسی عود هرنی اینگوئینال در جراحی به روش TEP باتکر و بدون تکر

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده، بر روی 54 بیمار. برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم افزار اکسل استفاده شد

این مطالعه به روش کارآزمایی بالینی تصادفی شده انجام شده است کهدر طی سال های 97-98 در بیمارستان الزهرای وکاشانی اصفهان انجام شد. در روش جراحي Totally Extraperitoneal Procedure (TEP) از سه تروكار استفاده مي شود. يك تروكار 10 ميليمتري زير ناف و دو تروكار پنج ميلي متري يكي بالاي سمفيزپوبيس و ديگري در ميانه فاصله ناف و سمفيز تعبیه ميشوند و سپس جداسازي فضاي پره پريتونئال توسط بالون، لاپاروسكوپ و يا گاز 2CO صورت مي گيرد پس از آزادسازي ساك فتق و جااندازي آن، مش وارد فضاي پره پريتونئال ميگردد وتوسط تكنيك هاي مختلفي مثل بخيه زدن، استفاده از Taker و يا استفاده از Fibrin glue ثابت ميگردد

بیماران بالای 18 سال با هرنی اینگویینال وارد مطالعه شدند. • بیماران دارای مشکلات طبی همراه که کنتراندیکاسیون بیهوشی عمومی یا جراحی الکتیو و • بیماران با علایم پریتونیت ، انسداد روده یا سوراخ شدن روده. • وجود عفونت لوکال یا منتشر ( عفونت ادراری ، پوست ، سپسیس و ریه ) • بیماران دچار بیماری روانی مزمن • بیمارانی که دارای هرنی اسکروتال بودند • عوامل مستعد کننده عود فتق از جمله عوامل افزایش دهنده فشار داخل شکم مانند COPD ، چاقی بیش از حد ( BMI˃35 kg/m2 ) ، سرفه مزمن ، بارداری وارد مطالعه نشدند

بیماران بالای 18 سال دارای هرنی اینگوئینال

در این مطالعه متغیرهای عود هرنی -عفونت ناحیه عمل-خونریزی ناحیه عمل-درد بعد ازعمل-مدت زمان بستری-مدت زمان لازم برای برگشت به فعالیت روزمره-هماتوم بعد از عمل-نورالژی بعد ار عمل بررسی شدند

در این مطالعه جراح نوع فیکساسیون رو مشخص میکند و نسبت به مطالعه کورسازی ندارد.محقق و بیمار نسبت به نوع فیکساسیون کورسازی انجام شده. و پرسشنامه ها بعد از عمل و 6 ماه بعد از عمل کامل شده و در انتهای مطالعه نوع فیکساسیون از جراح بیمار مشخص شده و بر اساس آن آنالیز گردید.