مقایسه اثر بخشی آریپیپرازول با سایر آنتی سایکوتیک های نسل دوم در وابستگی به سیگار در بیماران مانیک بستری

مقایسه اثر بخشی آریپیپرازول با سایر آنتی سایکوتیک های نسل دوم در کاهش وابستگی به سیگار در بیماران مانیک بستری

این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی یک سوکور تصادفی سازی نشده با گروه های موازی بوده بیماران پس از کسب رضایت آگاهانه، توسط روانپزشک ویزیت شده و طبق نظر ایشان (به صورت غیرتصادفی) جهت درمان تخصصی به یکی از دو گروه اختصاص یافتند و سپس بر اساس معیار های ورود و خروج 50 بیمار وارد مطالعه شدند و در یک دوره 6 هفته ای در دو گروه مداخله(تحت درمان با آریپیپرازول، n=25) و کنترل(تحت درمان با سایر آنتی سایکوتیک نسل دوم، n=25) توسط پرسشنامه NDSS مورد ارزیابی قرار گرفتند .

بیماران دوقطبی نوع 1 مراجعه کننده به بیمارستان امیرکبیر اراک در فاز مانیا با توجه به تشخیص و نظر تخصصی روان پزشک جهت درمان با آریپیپرازول (در دوز پایه ای 5 تا 15 میلی گرم در روز) و یا سایر آنتی سایکوتیک های نسل دوم (ریسپریدون 2-3 میلی گرم در روز، الانزاپین 10-15 میلی گرم در روز ، کوئتیاپین 100 میلی گرم روزانه) به یکی از دو گروه مداخله و کنترل اختصاص یافتند. با توجه به شباهت دارو ها به یکدیگر بیماران از گروه خود مطلع نبودند ، وابستگی به نیکوتین قبل از شروع درمان ، هفته 2 ،4و 6 پس از شروع درمان توسط پرسشنامه NDSS مورد ارزیابی قرار گرفت و اطلاعات از طریق نرم افزار آماری SPSS مورد ارزیابی قرار داده شد.

معیار های ورود : سیگاری; سن بیشتر از 18 سال; ابتلا به اختلال روانی دو قطبی I در فاز مانیا بستری معيارهاي خروج: عدم تمایل به ادامه مطالعه; عدم اجازه استفاده از اطلاعات ; استفاده از دارو های ضد روانپریشی در30 روز گذشه ;استفاده از ECTدر 6 ماه گذشته ;بارداری یا شیردهی ;وابستگی به الکل ;اختلال روانی غیر از اختلال دو قطبی ; ریسک بالای خود کشی ;مصرف داروهای تثبیت کننده خلق بجز والپروات سدیم;اختلالات کبدی;سابقه ی تخمدان پلی کیستیک;ترومبوسیتوپنی

بیماران سیگاری مبتلا به اختلال دوقطبی در فاز مانیا و مراجعه كننده به بيمارستان اميركبير اراك

معیار های "برانگیختگی" ،"اولویت" ،"تحمل" ،"پیوستگی" و"رفتار قالبی" پرسشنامه NDSS

بیماران شرکت کننده در مطالعه از گروه خود مطلع نبودند.