ارزیابی مقایسه ای اثر پیش دارویی ایبوپروفن، ژلوفن و استامینوفن بر عمق بی حسی دندان های مولر مبتلا به پالپیت غیر قابل برگشت فک تحتانی

هدف از این تحقیق مقایسه اثر پیش دارویی ایبوپروفن، ژلوفن و استامینوفن بر عمق بی حسی دندان های مولر مبتلا به پالپیت غیر قابل برگشت فک تحتانی است. این مطالعه یک کارآزمایی بالینی دو سوکور تصادفی شده می باشد که بر روی 60 نفر از مراجعین به بخش درمان ریشه دانشکده دندانپزشکی انجام شد. تمام بیماران دارای نشانه های پالپیت غیر قابل برگشت در یکی از دندان های مولر فک پایین و نیازمند درمان ریشه بودند. افراد به طور تصادفی به 4 گروه تقسیم شدند. قبل از شروع کار فرم ارزیابی درد (Visual Analogue Scale,VAS) در اختیار بیماران قرار گرفت. به هر گروه یکی از داروهای استامینوفن 325 میلی گرم، ایبوپروفن 400 میلی گرم ، ژلوفن 400 میلی گرم و یا پودر گلوکز 500 میلی گرم (پلاسبو) نیم ساعت قبل از تزریق بلاک عصب آلوئولر تحتانی با یک کارتریج 8/1 میلی لیتری لیدوکائین 2% همراه با اپی نفرین 1:80000 داده شد.( داروها در کپسول های کاملا مشابه قرار داده شدند) بعد از گذشت 10 دقیقه و ظاهر شدن نشانه های کلینیکی بی حسی (بی حسی لب پایین و نوک زبان) اندازه گیری توسط پالپ تستر الکتریکی (Electric Pulp Tester, EPT) و اسپری سرما برای دندان مورد نظر و یک دندان کنترل انجام شد و نتایج در پرونده بیمار ثبت گردید. سپس حفره دسترسی تهیه شد و شدت درد بیمار در زمان اکسپوز عاج و اکسپوز پالپ بر مبنای VAS ، توسط بیمار ثبت شد.

معاونت پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي بابل