بررسی مقایسه ای شمارش کلنیهای میکروبی نخهای بخیه به دنبال استفاده یا عدم استفاده از پکهای پریودنتال یک هفته بعد از جراحی M.W.F

هدف این مطالعه انتخاب روش مناسب براي به حداقل رساندن آلودگي ميكروبي محل جراحي بعد از انجام جراحي پريودنتال می باشد.32 بيمار كه نیاز به دوجراحی M.W.F در یک فک یا فکهای مقابل، داشته باشد و توانسته اند كنترل پلاك خوبي داشته باشندۀ انتخاب مي شوند. جراحيM.W.F براي يك طرف فك كه به صورت تصادفي انتخاب می شود ،انجام مي شود و محل جراحي با استفاده از نخ بخيه سيلك {0-3و26وsupasil}به صورت لوپ ساده بخيه مي شود و پك پريودنتال محل جراحي را مي پوشاند. بعد از يك هفته بيمار مراجعه كرده ۀ پك جدا شده و بخيه ها كشيده مي شود و3عدد از آن به يك ويال استريل حاوي مايع pbs منتقل مي شود. ويال محتوي نخهاي بخيه به مدت 45دقيقه روي shaker قرارداده مي شود تا همه باكتريهاي چسبيده به نخها جدا شده ،مقداري از محلول همگن شده ر وي محيطهاي كشت EMB, blood agar ,chocolate agar برده مي شود و به مدت 24 ساعت در انكوباتور37 درجه سانتيگراد قرار مي گيرند. آنگاه با يك لوپ استريل 100لاندا از همه محيطهاي كشت برداشته شده و به محيطهاي كشت مك فارلند اضافه مي شودوبا سري رقيق سازي مك فارلند مقدار باكتريها مشخص مي شود.بعد از 3هفته جراحي سمت مقابل فك به همان روش M.W.F انجام مي شودو محل با استفاده از همان نوع نخ, بخيه شده و بيمار بدون گذاشتن پك در محل جراحي مرخص مي گردد. يك هفته بعد نخهاي بخيه جدا شده ومراحل فوق مجددا انجام مي گيردو نتايج دو گروه، با هم مقايسه مي شود.

معاونت پژوهشی دانشکده ی دندانپزشکی اصفهان