مقایسه اثر میلرینون نبولایزد و میلرینون وریدی در بیماران مبتلا به فشار خون بالای ریوی کاندید جراحی قلب باز

مقایسه اثر میلرینون نبولایزد و میلرینون وریدی در بیماران مبتلا به فشار خون بالای ریوی کاندید جراحی قلب باز

بیماران وارد شده پس از تایید اختلال پرفشاری شریان ریوی کاندید جراحی قلب باز بصورت کاملا تصادفی و مساوی به دو گروه A (میلرینون داخل لوله تراشه) و B ( تزریق میلرینون به صورت انفوزیون وریدی ) تقسیم خواهند شد.مطالعه کارآزمایی بالینی باحجم نمونه 16 نفر با گروههای موازی است

بیماران مراجعه کننده به بیمارستان گلستان اهواز با سابقه پرفشاری شریان ریوی تحت جراحی قلب باز ، وارد مطالعه می گردند.اندازه گیری فاکتورهای اکوکاردیوگرافیک وهمودینامیک بیمار همچون : فشار خون سیستولیک ،فشار خون دیاستولیک ، میانگین فشار شریانی (MAP) ، ضربان قلب (HR) ، سیستولیک ، دیاستولیک ، میانگین فشار شریان ریوی (MPAP) ، فشار وریدی مرکزی ، مقاومت عروقی سیستمیک (SVR) و PVR ، برون ده قلبی ، شاخص های ریوی و ) SVR PVRI ، SVRI) قبل و بعد از عمل مجددا در سهبازه زمانی 10، 30 و 60 دقیقه پس از جراحی نیز سنجش خواهد شد.

بیماران دچار فشارخون بالای ریوی وارد فیلد مطالعه میشوند./درصورت امتناع بیمار ،وجود بیماری انسدادی ریوی و خونریزی ریوی از مطالعه خارج میشوند.

1. گروه تجویز انفوزیون میلرینون 0.5میکروگروم/کیلوگرم/دقیقه در انتهای پمپ 2.گروه تجویز 5 میلیلیتر میلرینون داخل تراکئال

فشار خون ریوی

تصادفی سازی بصورت ساده و فردی با تاکید بر کد پرونده بیماران مراجعه کننده و با استفاده از جدول اعداد تصادفی انجام شد.در این روش تمامی بیماران کد گذاری شده و بصورت تصادفی کد هر بیماری برای یک گروه اختصاص داده شد.