بررسی تاثیر بوپرنورفين زير زباني قبل از عمل بر شدت درد پس از جراحی دیسک کمر

بررسی تاثیر بوپرنورفين زير زباني قبل از عمل بر شدت درد پس از جراحی دیسک کمر

این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی (فاز ۳) دارای گروه کنترل با گروه های موازی، دو سویه کور، تصادفی شده (با استفاده از نرم افزار تصادفی سازی کامپیوتری) بر روی تعداد 78 بیمار انجام شده است.

مطالعه بر روی بیماران کاندید عمل جراحی دیسکتومی انتخابی در بیمارستان امام خمینی ساری انجام شده است. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم می شوند.بیماران گروه بوپرنورفین یک عدد قرص بوپرنورفین به میزان 2 میلی گرم به صورت زیر زبانی و بیماران گروه پلاسبو یک عدد پلاسبو را یک ساعت قبل از عمل بصورت زیر زبانی دریافت نمودند. شدت درد و تهوع و استفراغ و مقدار مخدر مصرفی بیماران در دو گروه مطالعه پس از هوشیاری در ریکاوری و سپس در بخش...و در زمان های ۲، ۴، ۶، ۱۲، ۲۴ ساعت پس از جراحی ارزیابی و ثبت گردید.

معیارهای ورود به مطالعه شامل : کاندید عمل جراحی دیسکتومی غیر اورژانس، سن بین 70- 35 سال، عدم حساسیت به بوپرنورفین. معیارهای خروج از مطالعه: عدم تمایل بیمار در هر زمان مبنی بر ادامه شرکت در مطالعه، مصرف مسکن مخدر تا 24 ساعت قبل از مداخله، سوء مصرف الکل و یا مواد مخدر، بروز هر گونه عارضه غیر معمول در هنگام جراحی.

بیمارنی که در گروه بوپرنوورفین قرار داشتند یک عدد قرص بوپرنورفین (ساخت شرکت فاران شیمی) به میزان 2 میلی گرم به صورت زیرزبانی، و بیمارنی که در گروه پلاسبو قرار گرفتند، یک عدد پلاسبو را یک ساعت قبل از عمل بصورت زیرزبانی دریافت نمودند.

مواد مخدر مصرفی

بیماران با روش بلوک بندی به دو گروه مداخله و پلاسبو تقسیم شدند. تولید اعداد تصادفی جهت بلوک ها با Random allocation software انجام شد. نمونه ها در 11 بلوک 7 تایی بر اساس اعداد تصادفی تولید شده تخصیص یافتند.

نحوه کورسازی مطالعه به این صورت انجام میشودکه دارو از قبل توسط پرستار بخش که بر اساس تصادفی سازی بلوکی و گروه بیمار اماده شده، به بیمار داده می شود. بیمار و محقق از نحوه گروه بندی اطلاعی ندارند.