مقایسه تأثیر شستشوی کاتتر داخل‌وریدی با محلول هپارین، نرمال‌سالین، و تارولاک بر شدت فلبیت

مقایسه تأثیر شستشوی کاتتر داخل‌وریدی با محلول هپارین، نرمال‌سالین، و تارولاک بر شدت فلبیت

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، یک سویه کور ، تصادفی شده، روی 80 بیمار (4 گروه 20 نفری). برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم افزار اکسل استفاده شد.

بیمارستان شفاء

معیارهای ورود: عدم وجود اختلالات عروقی؛ بیمار هوشیار و دارای ارتباط مناسب باشد؛ سالم بودن حس درد؛ عدم وجود زخم یا تروما در عضو دارای کاتتر داخل وریدی. معیارهای خروج: بیماران با آلرژی نسبت به هپارین؛ سابقه بیماری اختلالات انعقادی و مصرف قرص وارفارین؛ وجود موارد منع مصرف هپارین و تارولاک.

گروه مداخله 1: در گروه اول (شستشوی کاتتر با محلول هپارین)؛ محلول هپارین رقیق شده با غلظت unit/ml۱۰۰ هر ۸ ساعت به حجم ۱۲ واحد با سرنگ انسولین به داخل کاتترهای داخل‌وریدی (آنژیوکت) تزریق می‎شود و تا 72 ساعت ادامه می یابد. گروه مداخله 2: در گروه دوم (شستشوی کاتتر با محلول نرمال‌سالین)؛ سرم نرمال‌سالین 9/0 درصد استریل مخصوص انفوزیون هر ۸ ساعت به حجم ۱۲ واحد با سرنگ انسولین به داخل کاتترهای داخل‌وریدی (آنژیوکت) تزریق می شود و تا 72 ساعت ادامه می‏ یابد. گروه مداخله 3: در گروه سوم (شستشوی کاتتر با محلول تارولاک)؛ محلول ترولیدین سیترات (نام تجارتی تارولاک) با حجم ۱۲ واحد (سرنگ انسولین) هر ۸ ساعت داخل خطوط داخل¬وریدی (آنژیوکت) تزریق می شود و تا 72 ساعت ادامه می یابد. گروه کنترل: فقط اقدامات و مراقبت های روتین انجام می‏ گیرد.

فلبیت

تصادفي سازی بلوک؛ فردی؛ جدول اعداد تصادفی. روش بلاکهای جایگشت رندوم شده (بلاکهای 4 تایی). با استفاده از نرم افزار اکسل تولید جداول اعداد تصادفی انجام شد.

شرکت کنندگان از نوع گروه بندی بی اطلاع هستند.