بررسی اثر بخشی برنامه های خود مدیریتی بر میزان امید و اضطراب بیماران مبتلا به نارسایی قلبی

تعیین تاثیر برنامه خودمدیریتی بر میزان امید و اضطراب در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، بدون کورسازی ، غیرتصادفی، بر روی 100 بیمار

محل انجام: بیمارستان های منتخب دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم خواهند شد. در گروه آزمون برنامه خود مدیریتی همراه با مراقبتهای معمول به بیماران ارائه شده و در گروه کنترل نیز مراقبت های معمول اجرا می شوند. پس از اجرای مداخله میزان اضطراب و امید با استفاده از پرسشنامه اضطراب قلب و امید سنجیده شده و سپس اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 26 مقایسه می شود. محقق و شرکت کنندگان کور نشده اند.

شرایط ورود: افراد دارای سن 18-80 سال باشند. توانایی استفاده از پیام رسان های مجازی را داشته باشند. نداشتن آموزش قبلی در مورد برنامه خودمدیریتی ابتلا به طبقه 2 و 3 نارسایی قلبی طبق پرونده شرایط عدم ورود: وخیم شدن بیماری و انتقال بیمار به بخش مراقبتهای ویژه عدم تمایل جهت ادامه شرکت در پژوهش

در گروه آزمون برنامه خود مدیریتی همراه با مراقبت های معمول به بیماران ارائه شده و در گروه کنترل نیز مراقبت های معمول اجرا می شوند

اضطراب؛ امید

تخصیص تصادفی دو گروه تحت مطالعه به block random allocation با نرم افزار SPSS انجام می گیرد بلوک ها طراحی شده چهار تایی است که تماما به صورت تصادفی توسط SPSS تعیین می شود ابزار تصادفی سازی: نرم افزار SPSS نحوه ساخت توالی تصادفی: نرم افزار SPSS توضیح درباره پنهان سازی: بلوک های تخصیص پیدا شده در پاکت های نامه در بسته قرار گرفته بعد از مراجعه هر فرد یک پاکت به پژوهشگر داده شده سپس پاکت باز شده و فرد مراجعه کننده در یکی از دو گروه قرار می گیرد لازم به ذکر است که پژوهشگر از محتوای داخل پاکت ها اطلاعی ندارد