تاثیر دولوکستین بر روی کیفیت زندگی و علایم بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر(IBS)

هدف از این پژوهش ارزیابی اثر دولوکستین بر کیفیت زندگی و علائم IBS در بیماران مراجعه کننده به کلینیک گوارش بیمارستان رسول اکرم(ص) در سال 1397 بود.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل ، با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی سازی شده ، بر روی 60 بیمار

این پژوهش ازنوع کارآزمایی بالینی می باشد. بیماران مراجعه کننده به درمانگاه گوارش بیمارستان حضرت رسول اکرم(ص) که بر اساس کرایتریای RoomIV سندرم روده تحریک پذیر(IBS) برایشان تشخیص داده شده بود وارد مطالعه شدند. در این مطالعه تصادفی ، دو سو کور و کنترل شده با دارونما ، 60بیمار به مدت دوازده هفته با دولوکستین (30 میلی گرم در روز) یا دارونما مورد بررسی قرار گرفتند، در حالیکه هر دو گروه مبورین135 میلی گرم دو بار در روز نیز دریافت می کردند. ارزیابی با استفاده از شاخص شدت IBS در ابتدا و در هفته های 4 ، 8 و 12 انجام شد. ارزیابی کیفیت زندگی IBS (IBS-QOF) نیز در ابتدا ، هفته های 4 ،8 و 12 انجام شد.

معیارهای ورود : بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر ، نمره خفیف و متوسط (نمره کمتر از 11) در پرسشنامه اضطراب و افسردگی معیارهای خروج : بیماران سایکوتیک، اختلال دوقطبی ، اختلال وسواسی جبری، مصرف مواد در 6 ماه گذشته، دمانس، افکار خودکشی ،مصرف داروی سایکوتروپیک در2 هفته گذشته،حاملگی و شیردهی، سن زیر 18 سال و بالای 65 سال،خونریزی گوارشی، استفراغ مداوم، درد شکمی مداوم، کاهش وزن غیر قابل توجیه،کرون، سلیاک، کانسر کولون، تشنج، فشار خون بالا، گلوکوم زاویه بسته، ,

گروه مداخله : دولوکستین گروه کنترل : پلاسبو

نمره شاخص شدت سندروم روده تحریک پذیر ، نمره کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر

تصادفی سازی ساده براساس جدول اعداد تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل

این مطالعه یک مطالعه دوسویه کور بود بطوریکه در این مطالعه بیماران و ارزیاب هردو نسبت به داروی مصرفی بی اطلاع بودند . داروها در بسته های مشابه که با کد مشخص شده بودند توسط شخص ثالث تحویل بیمار گردید . در پایان پژوهشگر بدون اطلاع از نوع داروی مصرفی بیماران آنها را ارزیابی کرد.