بررسی تاثیر همزمان داروهای دگزامتازون و بوپی واکایین به صورت اپیدورال در کاهش درد و ناتوانی بعد از عمل در بیماران با جراحی دیسک کمر

هدف بررسی تاثیر همزمان داروهای دگزامتازون و بوپی واکایین به صورت اپیدورال در کاهش درد و ناتوانی بعد از عمل در بیماران با جراحی دیسک کمر بوده است.

کارآزمایی بالینی دارای دو گروه کنترل و مداخله ، دوسویه کور، تصادفی شده به روش بلوکی ساده ،تعداد بیمار 42 نفر،

بیماران از مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان ولیعصر اراک با تشخیص هرنی دیسک کمر که کاندید جراحی می باشند انتخاب می شوند. در مجموع 42 بیمار در دو گروه مداخله و کنترل مورد مطالعه قرار می گیرند.برای گروه کنترل از داروی پلاسبو و برای گروه مداخله از ترکیب داروهای دگزامتازون و بوپی واکایین استفاده می شود.

بیماران با تشخیص دیسک کمر یکطرفه تک سطحی

بیماران در دو گروه مداخله و کنترل مورد مطالعه قرار می گیرند.در گروه مداخله برای بیماران از ترکیب داروهای دگزامتازون و بوپی واکایین و برای گروه کنترل از پلاسبو (نرمال سالین) استفاده می شود.

درد کمر، اندام تحتانی و شدت ناتوانی

پس از انتخاب نمونه به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم می شوند. در این مطالعه تخصیص افراد به دو گروه با استفاده از روش بلوک جایگشتی انجام شد. در این روش A نمایانگر فردیست که مداخله را دریافت میکند و B نماینده فردی است که در گروه کنترل قرار میگیرد. با درنظر گرفتن بلوک چهارتایی؛ به جایگشت های AABB ،ABAB ،ABBA ،BAAB BBAA و BABA دسته بندی شدند و با انتخاب تصادفی از پاکت جایگشت ها بیماران دسته بندی شدند.

برای فرایند کورسازی دوسویه بعد از انتخاب بیماران جهت عمل جراحی به آنها گفته می شود که در اتمام عمل جراحی برای انها دارویی در محل عمل بکار می رود که در مطالعات قبلی فاقد عارضه بوده است و می تواند باعث کاهش درد شود.در پایان عمل جراحی از فردی که برای این کار انتخاب شده است درخواست می کنیم دارو را بیاورد.دارو می تواند پلاسبو(نرمال سالین ) یا ترکیب دگزامتازون و بوپی واکایین باشد.جراح از ماهیت دارو مطلع نمی باشد .هر بیمار و داروی مورد استفاده برای وی با عدد یکسانی مشخص می شود .مثلا بیمار شماره 8 و داروی شماره 8.