بررسی تاثیر غلظت هپارین 1000 واحد در میلی لیتر در نمونه خون بر نتایج گازهای خون وریدی بیماران بستری در بخش مراقبت‌های ویژه

تعیین تاثیر غلظت هپارین 1000 واحد در میلی لیتر در نمونه خون بر نتایج گازهای خون وریدی بیماران بستری در بخش مراقبت‌های ویژه

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروههای موازی، یک سویه کور، روی 282 نمونه به روش نمونه گیری غیر تصادفی و در دسترس

نمونه خون وریدی از 282 (n=141گروه مداخله و n=141 گروه کنترل)بیمار بستری در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان 22 بهمن نیشابور گرفته می شود.سرنگ ها در دو گروه هپارین 1000 واحدی و هپارین 5000 واحدی قرار داده می شود.به تعداد مساوی سرنگ‌های انسولین توسط پژوهشگر در یک گروه(A) با محلول هپارین 1000 واحدی ( به میزان 0.5 سی‌سی و گروه دیگر (B) با هپارین 5000 واحدی به همان میزان (0.5 سی‌سی) هپارینه خواهند شد.نمونه خون توسط پژوهشگر به میزان مساوی(هر سرنگ50 واحد) در دو سرنگ انسولین هپارینه شده با کد‌های A (هپارین 1000 واحد) و B (هپارین 5000 واحد)که فقط پژوهش‌گر از ماهیت آن اطلاع دارد تقسیم خواهد شد. توسط کارشناس آزمایشگاه که از میزان هپارین موجود در سرنگ ها اطلاعی نداشته به دستگاه آنالیزور داده شده و جواب ها با یکدیگر مقایسه می شوند.

شرایط ورود:رضایت به شرکت در مطالعه بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه قلب سن 60-18 سال میزان هموگلوبین بیش از 10 میلی گرم بر دسی لیتر شرایط عدم ورود: وجود کواگولوپاتی یا درمان ضد انعقادی با دوز متوسط تا زیاد فوت یا ترخیص از بخش

به تعداد مساوی سرنگ های انسولین را در یک گروه (گروه مداخله) با محلول هپارین 1000 واحد به میزان0.1 سی سی هپارینه شد.در گروه کنترل بر اساس وضع موجود از آمپول هپارین 5000 واحد به میزان 0.1 میلی لیتر برای آغشته نمودن سرنگ های انسولین استفاده شده برای نمونه گیری خون جهت انجام آزمایش گازهای خون وریدی استفاده خواهد شد.

سدیم، پتاسیم، کلسیم، فشار نسبی اکسیژن وریدی، فشار نسبی دی اکسید کربن وریدی، بیکربنات سدیم، بافرهای اصلی، بازهای اضافی، غلظت یون هیدروژن،

ابتدا به تمامی شرکت کنندگان در خصوص روش اجرای طرح توضیح داده خواهد شد. سپس سرنگ ها در دو گروه هپارین 1000 واحدی(سرنگ های هپارینه شده با هپارین 1000 واحد) و هپارین 5000 واحدی(روش رایج سرنگ‌های هپارین شده با هپارین 5000 واحد می باشد) قرار داده خواهند شد. به تعداد مساوی سرنگ‌های انسولین توسط پژوهشگر در یک گروه(A) با محلول هپارین 1000 واحدی ( به میزان 05/0 سی‌سی و گروه دیگر (B) با هپارین 5000 واحدی به همان میزان (05/0 سی‌سی) هپارینه خواهند شد. نمونه خون توسط پژوهشگر به میزان مساوی(هر سرنگ 5/0 سی سی یا 50 واحد) در دو سرنگ انسولین هپارینه شده با کد‌های A (هپارین 1000 واحد) و B (هپارین 5000 واحد) که فقط پژوهش‌گر از ماهیت آن اطلاع داشته، تقسیم خواهند شد و سپس بر روی یخ گذاشته شده و به همراه برگه آزمایش که پارامترهای لازم (مشخصات بیوگرافیک بیمار، درجه حرارت بدن، میزان هموگلوبین، میزان اکسیژن دریافتی)در آن یادداشت شده است، در مدت 10 دقیقه به آزمایشگاه فرستاده می‌شود. در آزمایشگاه توسط کارشناس آزمایشگاه که از میزان هپارین موجود در سرنگ ها اطلاعی نداشته به دستگاه آنالیزور داده می‌شود.