بررسی مقایسه ای تأثیر دو روش آموزش سنتی و شبیه سازی بر تکنیک صحیح کاربرد داروهای استنشاقی در دانشجویان پرستاری

بررسی مقایسه ای تأثیر دو روش آموزش سنتی و شبیه سازی بر تکنیک صحیح کاربرد داروهای استنشاقی در دانشجویان پرستاری

در این مطالعه کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، تک سویه کور ، تصادفی شده که نمونه ها براساس نمونه گیری تصادفی ساده به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص شدند.حجم نمونه برای هر گروه39 نفر محاسبه شد.

به هر یک از گروه ها 20 دقیقه فرصت داده شد که به شکل گروهی در مورد تکنیک استفاده از دستگاه ها آموزش عملی ببینند و سپس ارزیابی در بین همتایان صورت گیرد.دانشجویان در گروه مداخله 5 دقیقه فرصت دارند به بیمار شبیه سازی شده آموزش دهند و بقیه دانشجویان روند مشاوره بیمار را مشاهده خواهند کرد تا زمانی که بیمار تمام مراحل را درست انجام دهد. بیماران در مطالعه بر اساس سناریوهایی که از پیش توسط محقق طراحی شده اند عمل خواهند کرد. به طوری که در هر بار اجرا، بیمار بر اساس سناریوی تدوین شده یک یا بیش از یک مرحله از تکنیک را عمداً نادرست انجام خواهد داد که دانشجو باید نسبت به شناسایی و اصلاح تکنیک نادرست آن به بیمار اقدام نماید.

معیار ورود:رضایت جهت شرکت در مطالعه; عدم شرکت در سایر کلاس ها و برنامه های آموزشی; عدم سابقه و تجربه ی کاری دانشجویان از دستگاه های استنشاقی موردنظر در بیمارستان و یا خارج از آن(غیر از کارآموزی) معیار عدم ورود:داشتن مدرک تحصیلی از یک رشته ی دیگر; تجربه شخصی دانشجو در مصرف استنشاقی ها جهت خود یا یکی از افراد خانواده

گروه کنترل آموزش به روش سنتی و در گروه مداخله(شبیه سازی) از سناریوهای شبیه سازی شده و مشاوره با بیمار واقعی شبیه سازی شده استفاده خواهد شد.

تکنیک صحیح کاربرد داروهای استنشاقی که قبل از شروع مداخله و یک هفته بعد از اجرای مداخله و بر اساس چک لیست انجام شد.

با توجه به پاندمی کرونا و تغییراتی که در برنامه های آموزشی دانشجویان رخ داد زمان شروع و پایان نمونه گیری دچار تغییر شد.

در این مطالعه، پس از هماهنگی از مدیر گروه مربوطه 81 نفر از دانشجویان پرستاری ترم 4 و 5 پرستاری در نیمسال اول سال 1399 را به صورت سرشماری و بر اساس معیار ورود و خروج به پژوهش، وارد مطالعه خواهیم کرد.دانشجویان ترم 4 و 5 بر اساس گروه بندی مدیر گروه پرستاری به 11 گروه (حداقل 4 تا حداکثر10 نفره) تقسیم خواهند شد. سپس از این 11گروه، به صورت تصادفی با استفاده از سکه شانس، شش گروه به گروه شبیه سازی(مداخله) و پنج گروه به گروه سنتی(کنترل) تخصیص و الوکیت خواهند شد. از این رو روش تصادفی سازی از نوع ساده و واحد تصادفی سازی گروهی می باشد.

در این پژوهش فقط فرد ارزیابی کننده پیامد و فرد آنالیز کننده داده کور هستند و شرکت کنندگان این پژوهش کور نیستند و از این نظر یک مطالعه تک سو کور می باشد.

.