بررسی تاثیر زینک سولفات خوراکی در مقایسه با دارونما بر پیشگیری از بروز موکوزیت دهانی ناشی از شیمی درمانی در بیماران تحت درمان با آدریامایسین و سیکلوفسفاماید

تعیین و مقایسه اثر زینک سولفات خوراکی با دارونما بر پیشگیری از بروز موکوزیت دهانی ناشی از شیمی درمانی

کارآزمایی بالینی، با گروه های موازی، دوسوکور، تصادفی شده، فاز 3، بر روی 92 بیمار

در این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسو کور تصادفی شده، 92 بیمار مبتلا به سرطان کانديد دريافت کموتراپي حاوی آدریامایسین و سیکلوفسفاماید مراجعه کننده به بیمارستان سيدالشهدا(ع) اصفهان وارد مطالعه خواهند شد و به صورت تصادفی به 2 گروه تقسیم می شوند. یک گروه زینک سولفات و گروه دیگر دارونما را دریافت خواهند نمود. سپس بروز موکوزیت دهانی، درد و کیفیت زندگی بیماران ارزیابی و در بین دو گروه مقایسه خواهد شد.

معیار ورود به مطالعه شامل ابتلا به سرطان (براساس بيوپسي)، کانديد دريافت کموتراپي حاوی آدریامایسین و سیکلوفسفاماید، داشتن سطح نرمال زینک سرم و رضایت به شرکت در مطالعه می باشد. معیار خروج از مطالعه ابتلا به موکوزیت دهانی قبل از مطالعه می باشد.

گروه مداخله: بیماران با شروع درمان کموتراپي، بصورت روزانه دو کپسول زینک سولفات (شرکت الحاوی) همراه با غذا به مدت 12 هفته مصرف می کنند. گروه کنترل: بیماران با شروع درمان کموتراپي، بصورت روزانه دو کپسول دارونما (شرکت الحاوی) همراه با غذا به مدت 12 هفته مصرف می کنند.

بروز موکوزیت دهانی؛ درد؛ کیفیت زندگی

در این مطالعه دو داروی زینک سولفات خوراکی و دارونما از نظر شکل و رنگ از قبل بصورت همسان تهیه شده و در اختیار محقق قرار داده می شود. ایشان نیز بدون آگاهی از نوع هر یک از داروها، تجویز آن ها را انجام می دهند. همچنین فرد ثبت کننده اطلاعات کلینیکالی و پایه بیماران و نیز تحلیل گر آماری، نسبت به نوع مداخله آگاهی نخواهند داشت.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد