اثر دستکاری کمری لگنی بر پارامترهای الکترومیوگرافی گلوتئوس مدیوس و واستوس مدیالیس در بیماران مبتلا به سندرم درد پتلوفمورال

بررسی اثر دستکاری کمری لگنی برپارامترهای الکترومیوگرافی گلوتئوس مدیوس و واستوس مدیالیس در بیماران مبتلا به سندرم درد پتلوفمورال

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، دوسویه کور، تصادفی و پنهان، طراحی شده بر روی 26 بیمار. برای تصادفی سازی از روش بلوکی جایگشتی استفاده شد.

این مطالعه در آزمایشگاه بیومکانیک دانشگاه علوم پزشکی بابل انجام می شود.پس از حضور بیمار در آزمایشگاه، فیزیوتراپیست معاینه کننده ارزیابی و الکترومیوگرافی را انجام می دهد. سپس منیپولیشن لومبوپلویک توسط فیزیوتراپیست متخصص در این زمینه انجام می شود، فیزیوتراپیست متخصص با توجه به جدول تصادفی سازی، برای بیمار منیپولیشن لومبوپلویک و یا منیپولیشن کاذب انجام می دهد. بعد از انجام مداخله و پس از 10 دقیقه استراحت دادن به بیمار، مجددا فیزیوتراپیست معاینه کننده وارد آزمایشگاه می شود و در حالی که از نوع مداخله ی انجام شده توسط فیزیوتراپیست درمانگر مطلع نیست، به همان ترتیب اولیه ارزیابی، تستها و الکترومیوگرافی، انجام و ثبت می شوند.همچنین بعد از گذشت یک هفته، معاینه کننده بصورت تلفنی پیگیر شرایط بیماران می شود.

شرایط ورود: بیماران زیر 40 سال که مبتلا به درد در قدام زانو بدون سابقه ی تروما و دارای معیارهای تشخیص سندروم درد کشککی رانی باشند شرایط عدم ورود: سابقه ی هر نوع آسیب پاتولوژیک در زانو، موارد منع کاربرد دستکاری کمری لکنی، مصرف داروی ضد درد یا فیزیوتراپی در 72 ساعت گذشته

افراد مورد مطالعه به دو گروه تقسیم می شوند و یک جلسه مداخله برای آنها انجام می شود. برای گروه اول منیپولیشن لومبوپلویک انجام می شود و برای گروه دوم منیپولیشن کاذب انجام می شود.

پارامتر های الکترومیوگرافی عضلات واستوس مدیالیس و گلوتئوس مدیوس

در این مطالعه شرکت کنندگان به صورت تصادفی با روش تصادفی سازی بلوکی با اندازه ثابت هر بلوک 4 تایی در دو گروه قرار می گیرند. بدین صورت که لیستی از جایگشت های تصادفی 4 تایی حروف A و B که نشان دهنده گروه یک و دو هستند با نرم افزار تصادفی سازی Random Allocation تولید شده و ملاک تخصیص افراد در گروه ها قرار می گیرد. برای نمونه اگر جایگشت ABBA در بلوک اول تولید شود نشان می دهد که نفر اول در گروه A، نفر دوم و سوم در گروه B و نفر چهارم در گروه A قرار می گیرد.

این مطالعه از نوع دوسویه کور است، به این صورت که ارزیابی و درمان توسط دو فرد متفاوت صورت می گیرد وارزیابی کننده از نوع گروه بندی مطلع نیست ، همچنین آنالیز آماری توسط شخص سومی صورت می گیرد که اطلاعی از گروه بندی و روند درمان ندارد. کورسازی بیماران: به بیماران گفته می شود که قرار است برای آنها درمان دستی در ناحیه ی کمری لگنی و اندام تحتانی انجام شود ولی از محل دقیق و نحوه ی آن اطلاعی ندارند. همچنین بیماران از اینکه در کدام گروه هستند مطلع نمی شوند. در گروه پلاسبو(کنترل) بیمار بصورت سوپاین قرار می گیرد و درمانگر در سمت مخالف زانوی درگیر می ایستد، سپس بیمار انگشتان دستش را در پشت سر خود قفل کرده و پس از آن توسط درمانگر به شکل پسیو به وضعیت Side bend بسمت درگیر و Rotation بسمت سالم برده می شود وپنج ثانیه در این پوزیشن قرار می گیرد. در گروه درمان، همین مراحل طی می شود با این تفاوت که در مرحله ی اخر، تراست(حرکت دست درمانگر با سرعت بالا روی ASISبیمار) اعمال می شود. زمان دهی به بیماران برای شرکت در طرح به گونه ای است که آنها هیچگونه برخوردی جهت اشتراک گذاری تجربیات نخواهند داشت.