مقایسه اثر بخشی ترکیب درمان فعال سازی رفتاری گروهی و دارو درمانی با دارو درمانی در بیماران افسرده بستری

پژوهش حاضر یک پژوهش تجربی است که در آن از طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل استفاده شده است. همچنین به منظور پیشگیری از تاثیر توجه درمانگر از گروه سومی استفاده گردید. نمونه مورد مطالعه نیز شامل 24 نفر بیمار بود. ملاکهای پذیرش عبارت بودند از دارا بودن حداقل تحصیلات سوم راهنمایی، قرار داشتن در دامنه سنی 20 تا 50 سال، داشتن ملاکهای تشخیصی افسردگی، عدم دریافت الکتروشوک درمانی، ملاکهای عدم شمول نيز عبارت بودند از داشتن علائم سایکوز، داشتن افکار جدی خودکشی. در این پژوهش از پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری استفاده شد. ابزار پژوهش عبارت بود از پرسشنامه افسردگی بک. گروه مداخله به مدت 7 جلسه تحت درمان فعال سازی رفتاری قرار گرفتند. کروه کنترل نیز تحت درمان دارویی قرار داشتند. گروه پلاسیبو نیز علاوه بر دارو درمانی به منظور خنثی نمودن اثر توجه درمانگر به مدت 7 جلسه به تماشای فیلم مستند پرداختند. در ابتدای شروع درمان، انتهای درمان و 2 ماه پس از درمان در مورد همه آزمودنیها پرسشنامه افسردگی بک اجرا شد.

محقق