اثر 12 هفته تمرین تناوبی با تمرین تداومی بر واسپین، دی متیل آرژنین نامتقارن، نیتریک اکساید پلاسمایی و ارتباط آن ها با رگ گشایی ناشی از جریان خون در بیماران دیابتی نوع 2

بررسی مقایسه تمرینات تناوبی با شدت بالا و تمرین تداومی با شدت متوسط بر مقادیر پلاسمایی واسپین، ارژنین دی متیل نامتقارن، نیتریک اکساید و ارتباط ان با رگ گشایی ناشی از جریان خون در بیماران دیابت نوع -2

در این مطالعه 75شرکت کننده به 3گروه تمرین تناوبی با شدت بالا، تمرین تداومی با شدت متوسط و گروه کنترل تقسیم شدند. نمونه ها با روش تصادفی سازی بلوک اندازه 3 تصادفی شدند. کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل با گروه های موازی یک سویه کور تصادفی شده است.

این مطالعه در دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات و مرکز متابولیسم و دیابت بیمارستان شریعتی انجام شد.

شرایط ورود به مطالعه سابقه بیماری دیابت نوع 2 بیش از 2 سال، هموگلوبین گلیکوزیله بیش از 6 درصد (HbA1C>6%)، شاخص توده بدنی بیش از 25، پره هایپرتانسیون یا stage I، نداشتن سابقه 6 ماه فعالیت ورزشی منظم قبل از انجام مطالعه بود. شرایط خروج از مطالعه: شامل گلوکز خون ناشتاس بیش از 400 mg/dl، محدودیت های عملکردی (نظیر استئوآرتریت)، داشتن سابقه انفارکتوس میوکارد یا جراحی بای پس عروق کرونر یا آنژیوپلاستی، نارسایی قلبی مزمن، آریتمی قلبی، استعمال سیگار، انسولین درمانی، HbA1C بالای 10 درصد بود.

1. تمرین تناوبی با شدت بالا با حجم بالا که برنامه تمرینی آن ها شامل 12 تناوب 1.5 دقیقه ای با شدت 85 تا 90 درصد HR max اجرا شد. هر تناوب در 2 دقیقه با شدت 55 تا 60 درصد HR max از دیگری جدا می شد. 2. تمرین تداومی با شدت متوسط که شامل 42 دقیقه با شدت 70 درصد ضربان قلب بیشینه بود. 3. گروه کنترل تشویق شد تا فعالیت روزانه خود را بدون هیچ گونه فعالیت ورزشی حفظ کنند.

اتساع ناشی از جریان خون، نیترات/نیتریت، واسپین، دی میتل آرژنین نامتقارن، مقاومت به انسولین، گلوکز ناشتا، اکسیژن مصرفی اوج

تصادفی سازی به صورت بلوک بندی و بر اساس عامل جنسیت و سن با استفاه از سایت www.randomization.com انجام شد. قبل از وارد کردن اطلاعات در سایت، کدهای مختلفی تعریف شد که بر اساس آن ها آزمودنی ها تصادی سازی به گروه ها تقسیم شوند. از این رو برای جنسیت زن کد A و برای مرد کد B انتخاب شد. برای سن به ازای هر 10 سال یک کد قرار دادیم. کد 1 شامل افرادی بود که دامنه سن 40 تا 50 سال داشتند، کد 2 شامل افرادی بود که دامنه سن 50 تا 60 سال داشتند و کد 3 شامل افرادی بود که دامنه سن 60 تا 70 سال داشتند. بنابراین اگر شخصی با جنسیت مرد و دامنه سنی 40 تا 50 سال بود، مطابق سیستم کد A1 به او تعلق میگرفت و در صورتی که شخصی با جنسیت زن و دامنه سنی 40 تا 50 سال بود کد B1 به او تعلق میگرفت. با توجه به 2 جنسیت زن و مرد و 3 گروه سنی در مجموع 6 نوع کد از جمله A1,A2,A3, B1, B2, B3 در یک بلوک قرار می گرفت. در قسمت ورودی داده ها، تعداد آزمودنی، کد ها و اندازه بلوک قرار داده شد. خروجی شامل 12 بلوک 6 نفری و یک بلوک 3 نفری بود که به صورت جدول توسط خود سایت در اختیار ما قرار داده شد. بنابراین، هر گروه شامل 4 بلوک و یک کد بود.

شرکت کننده ها نسبت به مطالعه آگاه بودند و بر اساس تصادفی سازی و کدهایی که در اختیار آن ها بود در گروه ها تخصیص داده شدند. افراد ارزیابی کننده پیامد متخصصینی بودند که هیچ اطلاعی از گروه بندی و هدف مطالعه نداشتند. آنالیز آماری توسط متخصصین آمار انجام شد که نسبت به مطالعه آگاه نبودند زیرا گروه ها بر اساس کد گذاری برای او ارسال شده بود.