مقایسه دو روش جراحی پیزوسیژن با و بدون استئوپرفوریشن در جابجایی خلفی دندان های کانین فک فوقانی

مقایسه اثرات دو روش جراحی پیزوسیژن با و بدون استئوپرفوریشن (میکروکورتیکوتومی) در میزان جابجایی خلفی دندان های کانین فک فوقانی

کارآزمایی بالینی اسپلیت کنترل دو سو کور

پیزوسیژن شامل برش های کوچک لثه ای و برش های عمودی استخوان آلوئولار کورتیکال با سرقلم شماره یک پیزوتوم و استئوپرفوریشن ایجاد حفرات کوچک در استخوان آلوئولار کورتیکال با سرقلم شماره سه پیزوتوم بدون بلند کردن فلپ می باشد. در این مطالعه که در دانشکده دندانپزشکی اهواز انجام می گردد در یک سمت فک بالای بیماران شرکت کننده در مطالعه، درمان پیزوسیژن و در سمت دیگر، پیزوسیژن به همراه استئوپرفوریشن انجام خواهد شد. بیماران و ارزیابی کننده مطالعه، نسبت به اینکه در چه سمتی چه درمانی صورت می گیرد، اطلاعی ندارند.

شرایط ورود: بیماران نیازمند به کشیدن دندان های پرمولر اول فک فوقانی و جابجایی خلفی دندان های نیش فک فوقانی؛ شرایط عدم ورود: بیماران دارای بیماری سیستمیک، بیماران دارای سابقه درمان های ارتودنتیک قبلی

گروه مداخله: جراحی پیزوسیژن با استفاده از پیزوتوم اکتیون، با ایجاد سه ناحیه استئوپرفوریشن (میکروکورتیکوتومی) توسط سرقلم جراحی شماره سه از طریق تانلینگ بافت نرم. گروه کنترل: جراحی پیزوسیژن با استفاده از پیزوتوم اکتیون، توسط سرقلم جراحی شماره یک شامل برش هایی روی استخوان کورتیکال آلوئول به اندازه طول ریشه کانین و به موازات آن. هر دو سمت آزمون و کنترل، همزمان در یک جلسه جراحی می گردد.

حرکت خلفی تاج دندان نیش فک فوقانی، حرکت دندان مولر اول فک فوقانی، چرخش دندان نیش فک فوقانی، انحراف زاویه دندان نیش فک فوقانی

بیماران، ارزیابی کننده. در این مطالعه به صورت شبه تصادفی در یک سمت جراحی پیزوسیژن و در سمت دیگر جراحی پیزوسیژن به همراه استئوپرفوریشن انجام می گیرد. بیماران و شخص ارزیابی کننده نسبت به اینکه در چه سمتی چه نوع جراحی صورت می گیرد، کور هستند.

فایل داده ها و آنالیزهای آماری

شروع دوره دسترسی 3 ماه پس از چاپ نتایج

دندانپزشکان عمومی و متخصص

جهت مقایسه برای تحقیقات مشابه

آنیتا بابادی، babadi.a@ajums.ac.ir

بررسی دلیل درخواست