بررسی تأثیر استفاده از معیار آرامسازی-بی قراری رایکر بر پیامدهای بالینی بیماران تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر در بیمارستان امام علی(ع)

هدف مطالعه: تعیین تاثیر معیار آرامسازی-بی قراری رایکر بر پیامدهای بالینی بیماران بعد از عمل جراحی پیوند عروق کرونر. طراحي انجام مطالعه:تصادفی جمعيت مورد مطالعه: بیماران تحت جراحی قلب باز، و بستری در بخش مراقبت های ويژه ی بيمارستان امام علی. معيارهاي اصلي ورود به مطالعه : دارای لوله تراشه، تحت تهویه مکانیکی، دارای معیارهای بالینی و پاراکلینیکی مناسب نظیر کسر تخلیه ای بطن چپ بیشتر از 30% و عدم سابقه حوادث عروق مغزی. معيارهاي اصلي خروج از مطالعه: تهویه مکانیکی بیشتر از 24 ساعت، نیاز به لوله گذاری مجدد در داخل نای ، بیش از 4 ساعت طول کشیدن زمان عمل جراحی ، نیاز به عمل جراحی مجدد حجم نمونه: 116 .مداخله يا مداخلات مورد مطالعه: در گروه مداخله هر ساعت سطح آرامسازی و بی قراری بیمار با استفاده از معیار رایکر تعیین و بر اساس آن داروی سداتیو تجویز می شود و در گروه کنترل داروی سداتیو طبق روش روتین بر پایه شاخص های فیزیولوژیک داده می شود. ساکشن به روش باز انجام میشود و در گروه مقایسه ساکشن به روش بسته انجام میگردد. زمان مداخله: از زمان ورود بیمار به بخش مراقبت ویژه تا زمان خروج لوله داخل تراشه و بررسی سطح آرامسازی بیمار هر یک ساعت انجام می شود. پيامد اوليه يا پيامدهاي مورد مطالعه: میزان مصرف داروی سداتیو، طول مدت تهویه مکانیکی و طول مدت اقامت در بخش مراقبت ویژه و بیمارستان، بروز دلیریوم

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه