بررسی اثر پنتوکسی فیلین در درمان افسردگی خفیف تا متوسط در بیماران قلبی بعد از انجام PCI یا CABG

اثر پنتوکسی فیلین در درمان افسردگی خفیف تا متوسط در بیماران قلبی بعد از انجام PCI یا CABG

کارازمایی بالینی تصادفی دوسو بی خبر و کنترل شده با دارونما

این مطالعه در بین بیمارانی که افسردگی اساسی دارند و به بیمارستان روزبه مراجعه می کنند انجام خواهد شد

معیارهای ورود: بر اساس معیار تشخیصی DSM-5 اختلال افسردگی اساسی خفیف تا متوسط داشته باشند. بیماران بر اساس Hamilton depression scale نمره 14 تا 17 کسب کرده باشند. سن بین 40 تا 60 سال. بیماری قلبی داشته باشد که تحت PCI یا CABG قرار گرفته باشد. معیارهای خروج: مصرف هرگونه مواد در طی یک سال گذشته. وجود اختلال همراه روانپزشکی. زنان باردار یا شیرده. سابقه الکتروکانوالسیوتراپی در دو ماه پیش از شروع پژوهش. سایکوز. مشکلات تیروئید. درخواست خود بیمار مبنی بر خروج از مطالعه.

بیماران مبتلا به افسردگی اساسی (بر اساس معیارهای تشخیصی DSM-5) وارد مطالعه شده و به دو گروه کنترل (25 نفر) و مداخله (25 نفر) تقسیم می شوند. بیماران گروه مداخله قرص پنتوکسی فیلین با دوز 800 میلی گرم روزانه به مدت 6 هفته و بیماران گروه کنترل قرص دارونما به مدت 6 هفته دریافت می کنند. بیماران در هفته های 0، 2، 4، و 6 توسط Hamilton Depression Rating Scale ارزیابی میشوند.

شدت افسردگی

صــادفی ســازی بلــوكی متغیر: استفاده از بلوک های چهارتایی A و B AABB, ABAB, ABBA, BABA, BAAB, BBAA. ما به صورت تصادفی از بلوک ها استفاده کردیم تا به تعداد موردنظر نمونه دست پیدا کنیم. (A و B گروه های مطالعه هستند).

شرکت کنندگانٰ، مراقبین بالینی و ارزیابان پیامد بالینی از نحوه گروه بندی اطلاعی نخواهند داشت. تمام شرکت کنندگان بر این باورند که داروی اصلی دریافت می کنند (افرادی که دارونما دریافت می کنند از آن اطلاعی ندارند). مراقبین بالینی و ارزیابان پیامد بالینی از اینکه کدام بیماران داروی اصلی دریافت کرده اند و کدام بیماران دارونما، اطلاعی ندارند. بنابراین در روند کار آنها هیچ گونه جهت گیری وجود ندارد.

داده ها از طریق گزارش نهایی منتشر خواهد شد

5 سال از سال 1400تا سال 1405

محققین دانشگاهی

استفاده کنندگان باید منبع خود را ذکر کنند

دکتر شاهین آخوندزاده

از طریق پست الکترونیک