بررسی اثر هم افزایی روش مالتیپل دریلینگ و مگنت تراپی در کاهش شکایات بیماران مبتلا به استئوکندریت دیسکان زانو.

بررسی اثر هم افزایی روش مالتیپل دریلینگ و مگنت تراپی در کاهش شکایات بیماران مبتلا به استئوکندریت دیسکان زانو می باشد.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های فاکتوریال و یک سویه کور بر روی 36 بیمار.

32 بیمار با رده سنی 18 تا 50 سال با استئوکندریت دیسکان زانو تایپ I و II در سه گروه جراحی (مداخله 1)، جراحی+مگنت تراپی (مداخله 2) و کنترل در بیمارستان امام خمینی اهواز مورد مطالعه قرار می گیرند.

معیارهای ورود به مطالعه شامل بیماران دارای استئوکندریت دیسکان زانو گرید I ,II بر اساس سیستم طبقه بندی Dipaola با محدوده سنی 18 تا 45 سال می باشند؛ معیارهای خروج شامل سابقه آسیب لیگامانی یا منیسک، سابقه شکستگی در 4 هفته گذشته، مصرف مورفین بیش از 3 ماه، ابتلا به استئوآرتریت، سابقه جراحی اطراف زانو، سابقه تزریق داخل مفصلی زانو در 6 ماه گذشته و بیماران با عملکرد عضلانی-اسکلتی مختل می باشند.

در گروه مداخله (1)، درمان جراحی با تکنیک مالتیپل دریلینگ انجام می شود. در گروه مداخله (2)، علاوه بر درمان جراحی، 3 روز پس از جراحی، به مدت 20 جلسه روزانه و 6 روز در هفته تحت تابش با میدان الکترومغناطیس پالسی با فرکانس 20 هرتز و شدت میدان 4/5 میلی تسلا قرار خواهند گرفت. در گروه کنترل، برای بیماران به مدت یک ماه داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی به همراه 15 جلسه فیزیوتراپی به صورت ورزش های ایستا و تعدیل فعالیت های روزانه تجویز می شود.

نمره درد؛ سطح عملکردی؛ پیامدهای صدمات زانو و کیفیت زندگی

مسئول جمع آوری داده ها و آنالیز کننده داده جهت جلوگیری از اعمال نظر شخصی از نحوه گروه بندی بیماران بی اطلاع خواهند بود.