بررسي مقايسه اي اثر هالوپريدول و دکسمدتوميدين بر دليريوم و آژيتاسيون در بيماران تحت تهويه ي مكانيكي به دنبال ضربه مغزي بستري در بخش مراقبت هاي ويژه

مقايسه ي اثر هالوپريدول و دکسمدتوميدين بر دیلیروم و آژیتاسیون در بيماران تحت تهويه ي مكانيكي به دنبال ضربه مغزي بستري در بخش مراقبت هاي ويژه

در این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسویه کور 60 بیمار تحت تهویه مکانیکی در بخش مراقبت های ویژه به شیوه تصادفی ساده به دو گروه مداخله ۱ و ۲ تقسیم شدند.

در این مطالعه 60 بیمار تحت تهویه مکانیکی بستری در بخش مراقبت ویژه بیمارستان امام خمینی اهواز، به صورت در دسترس انتخاب و به شیوه تصادفی ساده به دو گروه مداخله 1 و 2 تقسیم شدند. بيماران گروه مداخله 1، علاوه بر مراقبت های روتین به مدت 7 روز،2.5 ميلي گرم هالوپريدول بصورت بولوس و سپس 0.5 - 2 ميلي گرم در ساعت و بيماران گروه دوم، 1 ميكروگرم در کيلوگرم داروي دکسمدتوميدين بصورت بولوس و سپس 0.2 - 0.7 ميكروگرم در کيلوگرم در ساعت بصورت انفوزيون تزریق شد. به منظور کورسازی در این مطالعه مراقب بیمار و آنالیز کننده آماری از نوع مداخله بی اطلاع بودند.

معیار ورود شامل: بيماران 18 - 65 سال ضربه مغزي تحت تهويه ي مكانيكي، معيار APACHE II بيشتر از 48، معيار RASS بين + 1 تا + 4 و گذشتن حداقل 48 ساعت از زمان بستري در ICU معیار عدم ورود شامل: عدم رضايت قیم قانونی بیمار، بيماران کانديد عمل جراحي، وضعيت هموديناميكي ناپايدار، سابقه ي بيماري رواني و يا مصرف داروهاي اعصاب، سابقه ي مصرف مواد مخدر، هرگونه عامل منع مصرف داروي دکسمدتوميدين و يا هالوپريدول ( آلرژي، پارکينسون، هيپوتانسيون، براديکاردي) و اختلال عملكرد کليه يا کبد

علاوه بر مراقبت هاي روتين، به مدت 7 روز، به بيماران گروه اول 2.5 ميلي گرم هالوپريدول بصورت بولوس و سپس 0.5 - 2 ميلي گرم در ساعت هالوپريدول بصورت انفوزيون تزريق خواهد شد و بيماران گروه دوم، تحت تزريق 1 ميكروگرم در کيلوگرم داروي دکسمدتوميدين بصورت بولوس و سپس 0.2 - 0.7 ميكروگرم در کيلوگرم در ساعت داروي دکسمدتوميدين بصورت انفوزيون قرار خواهند گرفت.

ميزان دليريوم، ميزان آژيتاسيون، طول مدت بستري، طول مدت تهويه ي مكانيكي و نياز به سديشن

بیماران به صورت در دسترس انتخاب و از طریق جدول اعداد تصادفی با اختصاص اعداد زوج برای گروه مداخله 1 و اعداد فرد برای گروه مداخله 2، بیماران را به دو گروه مداخله 1(دریافت کننده هالوپریدول) و مداخله 2 (دریافت کننده دکسمدتومیدین) تقسیم شدند. به این ترتیب که اولین عدد زوج به اولین بیمار گروه مداخله 1 و اولین عدد فرد به گروه مداخله 2 اختصاص داده شد و به ترتیب اعداد زوج و فرد انتخابی از جدول اعداد تصادفی بیمار ها انتخاب و گروه بندی شدند.

در این مطالعه، پرستار و مراقبت کننده بیمار، نسبت به اینکه بیماران در کدام گروه مداخله قرار دارند و در بخش توسط محقق، داروی هالوپریدول دریافت می کند یا دکسمدتومیدین، اطلاعی نداشتند، همچنین آنالیز کننده آماری نیز از نوع گروه ها بی اطلاع بود.