مقایسه استحکام کششی دو نخ بخیه قابل جذب (کرومیک‌گات در مقابل پلی‌گلیکولیک‌اسید) در جراحی‌های مینور دهان

مقایسه استحکام کششی دو نخ بخیه قابل جذب (کرومیک‌گات در مقابل پلی‌گلیکولیک‌اسید) در جراحی‌های مینور دهان

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، کور نشده، تصادفی شده، بر روی 16 بیمار. برای تصادفی سازی از پرتاب سکه استفاده شد

در این مطالعه از 2 نوع بخیه 4 صفر قابل جذب coated polyglycolate (با نام تجاری SUPABON از شرکت سوپا،کشور ایران) و Chromic Catgut (با نام تجاری SUPA CHROMIC از شرکت سوپا،کشور ایران) استفاده می‌شود. در این مطالعه 16 بیمار شرکت می‌کنند که نیاز به جراحی مینور دهان(به جز جراحی های رژنراتیو) دارند. این بیماران به طور تصادفی به دو گروه 8 تایی تقیسم‌بندی می‌شوند.به بیماران در مورد کار تحقیقاتی اطلاع داده می‌شود و از آنها رضایت نامه آگاهانه گرفته می شود. برای یک گروه بخیه جذبی chromic gut و برای گروه دیگر بخیه Polyglycolic acid جهت بخیه زدن لبه‌های زخم استفاده می‌شود. یک قسمت از هر نخ بخیه قبل از بخیه کردن برای انجام تست استحکام کششی جهت تعیین میزان استحکام کششی پایه جدا می‌شود. این قسمت بخیه به همراه بخیه هایی که در روز 7 و 10 بعد از جراحی درآورده می‌شود توسط دستگاه Universal testing machine استحکام کششی‌شان ثبت می‌شود.

بیمارانی که نیاز به جراحی مینور دهان دارند

در این مطالعه 16 بیمار شرکت می‌کنند که نیاز به جراحی مینور دهان دارند. این بیماران به طور تصادفی به دو گروه 8 تایی تقیسم‌بندی می‌شوند.برای یک گروه بخیه جذبی chromic gut و برای گروه دیگر بخیه Polyglycolic acid جهت بخیه زدن لبه‌های زخم استفاده می‌شود.

استحکام کششی

بیمارانی که جهت جراحی مینور دهان مراجعه می کنند براساس پرتاب سکه در یکی از دو گروه قرار می گیرند