تاثیرات درمان بازتوانی ترکیبی واقعیت مجازی همراه با درمان مرسوم در برابر درمان مرسوم به تنهایی بر روی اسپاستیسیتی مچ دست و آرنج، عملکر حرکتی، دامنه حرکتی در دور کردن شانه، و باز کردن مچ دست و آرنج در بیماران با سکته مغزی

تعیین تاثیرات درمان ترکیبی واقعیت مجازی همراه با بازتوانی مرسوم در مقابل بازتوانی مرسوم به تنهایی در اسپاستیسیتی مچ و آرنج، عملکرد حرکتی، و دامنه حرکتی فعال در دور کردن شانه، باز کردن مچ و آرنج در بیماران با سکته مغزی

تمامی 30 نمونه (بیمار) بصورت تصادفی سازی بلوک (5 نفر در هر بلوک) به دو گروه 15 نفره تقسیم میشوند، که یکی شامل 45 دقیقه بازتوانی مرسوم و دیگری شامل بازتوانی مرسوم به همراه واقعیت مجازی است، و کور بودن یک سویه (single blind) وجود دارد.

اطلاعات توسط ارزیاب های یک سو کور محاسبه میشود، و کارآزمایی در مرکز فیزیوتراپی تبسم انجام میگردد. تمامی 30 بیمار بعد از پذیرفته شدن بر اساس معیار های ورود، به دو گروه تقسیم میشوند (درمان ترکیبی واقعیت مجازی و بازتوانی مرسوم، و دیگری بازتوانی مرسوم به تنهایی). در بازتوانی مرسوم، از روشهای فیزیوتراپی سنتی استفاده میشود. در بازتوانی واقعیت مجازی، از نوع غیر غوطه ور استفاده میشود و در آن بیماران جلوی مانیتور می نشینند تا اندام فوقانی خود را در جهات مختلف، بر اساس دستورات بازی های کامپیوتری مخصوص خود، حرکت دهند.

شرایط ورود: بیماران با سکته مغزی ایسکمیک ظرف سه تا 12 ماه اخیر در طیف سنی 30 تا 80 سال که در مراکز درمانی سطح سه پذیرفته شده بودند. شرایط عدم ورود: اختلالات شدید عصبی-روانی که مخل باتوانی هستند، و عدم امکان پیگیری بیماران.

گروه مداخله از بیمارانی تشکیل شده است که تحت درمان ترکیبی واقعیت مجازی و بازتوانی مرسوم قرار میگیرند. گروه کنترل از بیمارانی تشکیل تشکیل شده است که تنها تحت بازتوانی مرسوم قرار میگیرند.

در زمان شروع و بعد از 6 هفته پس از بازتوانی: سفتی عضلات در مچ دست و آرنج توسط روش اصلاح شده آشورث؛ عملکرد حرکتی توسط معیار فوگل مایر؛ دامنه حرکتی فعال در حرکت دور کردن شانه، باز کردن مچ دست، و باز کردن آرنج با استفاده از گونیامتر

(پنج نفر در هر دسته با نسبت تصادفی سازی یک به یک (1:1). بیماران باتوجه به زمان ثبت نام شماره گذاری میشوند (بیمار اول: شماره 1، بیمار دوم: شماره 2، ...). پنج نفر اول در یک گروه و پنج نفر دوم در گروه دیگر قرار داده میشوند، و همین ترتیب بطور متناوب ادامه می یابد تا نمونه کامل و تعداد افراد هر گروه به 15 نفر برسد. بیماران 1، 2، 3، 4، 5 در گروه بازتوانی مرسوم به همراه واقعیت مجازی، بیماران 6، 7، 8، 9، 10 در گروه بازتوانی مرسوم به تنهایی، بیماران 11، 12، 13، 14، 15 در گروه بازتوانی مرسوم به همراه واقعیت مجازی، بیماران 16، 17، 18، 19، 20 در گروه بازتوانی مرسوم به تنهایی، بیماران 21، 22، 23، 24، 25 در گروه بازتوانی مرسوم به همراه واقعیت مجازی، و بیماران 26، 27، 28، 29، 30 در گروه بازتوانی مرسوم به تنهایی قرار میگیرند.) در کل شش بلوک پنج نفری شامل سه گروه در هر یک از دو نوع گروه درمانی خواهیم داشت.

در این کورنگهداشتن یک سویه، ارزیاب از اینکه هر بیمار در چه گروهی قرار دارد آگاه نمی باشد.

ارزیابی های متفاوت فیزیک، مانند: اسپاستیسیتی، عملکرد حرکتی، دامنه حرکت. اطلاعات دموگرافیک، مانند: سن، جنسیت، نیمکره درگیر، و مدت زمان گذشت از سکته

اطلاعات از دی ماه 1399 قابل دسترسی بوده و تا مدت 6 ماه پس از انتشار نتایج قابل دسترسی خواهد ماند.

تمامی کسانیکه در مراکز آموشی و یا درمانی کار میکنند، متخصص های مغز و اعصاب، تمامی پزشکان، و مهندسان نرم افزار و فناوری اطلاعات.

هر تحلیلی بر روی داده ها مجاز است. کسانیکه در زمینه های مشابه کار/تحصیل میکنند، شرایط لازم برای درخواست را دارند.

از راه ایمیل، تماس تلفنی، و یا ارسال نامه.

پس از برقراری ارتباط از طریق یکی از راه های مجاز، و بعد از فراهم کردن اطلاعات شخصی و هدف از پیگیری داده های تحقیقی، پس از گذشت تقریبا یک هفته، پاسخ ها میتوانند بررسی شده و اطلاعات میتوانند برای درخواست کننده، قابل دسترسی باشند.

با توجه به رشد معنادار رخ دادن سکته های مغزی در سراسر جهان (یک سکته مغزی در هر دو ثانیه در دنیا، و سالانه 100 هزار سکته مغزی در ایران)، و با توجه به اینکه سکته مغزی عامل اصلی ناتوانی جسمی می باشد، این کارآزمایی بالینی می تواند برای عده خیلی زیادی از مردم که از ناتوانی جسمی در اثر سکته مغزی رنج می برند، بسیار مفید باشد، تا زودتر و بهتر از گذشته به زندگی عادی خود بازگردند.