بررسی تاثیر برنامه آموزش خودمراقبتی بر کیفیت زندگی بیماران آنژین صدری ناپایدار

تعیین تاثیر برنامه خودمراقبتی بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به آنژین صدری ناپایدار.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل ،با گروه های موازی ،بدون کور ،تصادفی شده بر روی 90 بیمار .برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم افزار اکسل استفاده شد.

برنامه آموزشی پس از تدوین، با تقسیم کردن بیماران به دو گروه مداخله و کنترل جلسات آموزشی شش الی هشت جلسه در کلاس های آموزشی بیمارستان برگزار شد. کورسازی انجام نشده است.

معیار های ورود به مطالعه: تشخیص بیماری آنژین صدری ناپایدار با نظر پزشک مشاور؛ معیارهای ورود: توانایی درک و تکلم به زبان فارسی را داشته باشد؛تمایل به همکاری و شرکت در مطالعه حاضر را داشته باشد؛حداقل سواد خواندن و نوشتن داشته باشد؛معیارهای خروج: تمایل به ادامه شرکت در پژوهش را نداشته باشد؛بیش از یک جلسه آموزشی شرکت نکرده باشد؛فوت بیمار در طی پژوهش.

برنامه خود مراقبتی بر اساس مدل خود مراقبتی اورم که شامل مجموعه ای از اطلاعات، رفتارها و عملکردهایی است که بر اساس نیازهای بیماران آنژین صدری ناپایدار در قالب چهار الی شش جلسه 45 دقیقه ای به آنها آموزش داده می شود .گروه کنترل مراقبت های معمول پرستاری را دریافت خواهند کرد.

ین پژوهش یک مطالعه از نوع نیمه تجربی می باشد. واحدهای پژوهش90 نفر از بیماران که دارای معیارهای ورود به پژوهش می باشند که به دو گروه آزمون و کنترل تقسیم می شوند. هر گروه بمدت یک ماه (گروه کنترل بدون انجام مداخله پژوهشگر و طبق روتین بخش و گروه مداخله با مداخله پژوهشگر طبق الگوی اورم) تحت آموزش قرار می گیرند. و یک ماه بعد از انجام آموزش، پرسشنامه کیفیت زندگی سیاتل توسط آنها تکمیل می گردد یعنی زمان مطالعه در هر گروه یک ماه می باشد.

نمونه گیری با روش غیر احتمالی متوالی انجام شد تخصیص نمونه ها به دو گروه مداخله و کنترل با روش تخصیص تصادفی بلوکی انجام شد که بدین منظور از بلوک های 6 تایی از پیش تعیین شده بر مبنای ترتیب های ممکن به دو حالت در بلوک ها استفاده شد.

یافته های پژوهش کاملا در محدودی مطالعه می باشد و احتمال میرود در جامعه کنونی با درصد رضایت کمتری روبرو شود .