تاثیر یک جلسه تمرین قدرتی و پلایومتریک بر برخی از شاخص‌های کوفتگی عضلانی تأخیری مردان تکواندوکا

مقدمه: با توجه به نگرانی‌ها و تناقضات مربوط به آزردگی عضلانی ناشی از تمرينات پلايومتريک، تحقيق حاضر به منظور مقایسه‌ی تاثیر یک جلسه تمرین پلايومتريک و قدرتی با وزنه بر برخی از شاخصهای زیست‌شیمیایی، التهابی و عملکردی آزردگی عضلانی تأخيری در مردان تکواندوکا انجام می شود. روش بررسی: 20 مرد تکواندوکا (با سن 28-25سال، شاخص توده بدن 22-18 کيلوگرم بر متر مربع و حداقل سه سال سابقه ورزشی) در قالب يک طرح نیمه تجربی دو گروهی با اندازه‌گیری مکرر به طور تصادفی در يک جلسه تمرين قدرتی با وزنه (شش دوره پرس پا و باز کردن زانو با 70% یک تکرار بیشینه) يا پلايومتريک (شش دوره پرش عمقی و جانبی با 70% ‌ارتفاع پرش بیشینه) تا سرحد واماندگی شرکت خواهند کردند. شاخص‌های مربوط به آزردگی عضلانی طی چهار مرحله (10 روز و 30 دقيقه قبل، بلافاصله و 24ساعت پس از جلسه‌ی تمرين) اندازه‌گيری می‌شود. شاخص‌های کراتين‌کيناز، پروتئين واکنشگر-C و اينترلوکين-6 سرمی به ترتيب با استفاده از روش فتومتريک، ايمونوتوربيدومتری وآلايزا (به کمک کيت‌های آزمايشگاهی پارس آزمون و بندرمد) اندازه گيری می شوند. تعداد لکوسيت‌های خون محيطي با استفاده از دستگاه اتونالايزر تعيين می شود. شاخص‌های تورم، احساس درد به ترتيب با استفاده از متر نواری منعطف و مقياس تالاگ اندازه گيری می شوند. انعطاف‌پذيری، قدرت هم‌طول بيشينه، اوج توان عضلات پايين‌تنه نيز به ترتيب با استفاده آزمون ولز، دينامومتری و پرش سازجنت تعيين خواهد شد. داده‌ها به صورت ميانگين و انحراف استاندارد با استفاده از تحلیل واریانس مکرر و پس‌آزمون بونفرونی در سطح معنی‌داری پنج درصد بررسی خواهد شد.

تحصيلات تکميلی دانشگاه تبریز