مقایسه تاثیرسیپاپ داخل بینی با روش دادن هوای مرطوب با فلوی بالا از طریق کانولای اکسیژن در درمان نوزادان پره مچوربا دیسترس تنفسی

هدف کلی:در این مطالعه تاثیر فشار مثبت مداوم راه هوایی از طریق بینی با کانولای بینی با جریان بالای گرم و مرطوب در درمان نوزادان پره مچوربا دیسترس تنفسی مقایسه شده است.

در این مطالعه کارازمایی بالینی اینده نگر فاز دو 54 نوزاد پره مچور مبتلا به RDS پس از دریافت سورفاکتانت و اکستوباسیون بطور راندوم یک در میان در دو گروه(NCPAP)فشار مثبت مداوم راه هوایی از طریق بینی و کانولای بینی با جریان بالای گرم و مرطوب(HHFNC )قرار گرفته وپیامدهای حاصل از دو روش با هم مقایسه شده است در گروه NCPAP از peep =4-6 و flow=8 و در گروه HHFNC از flow=4-7 استفاده شده است .

در این مطالعه 54 نوزاد پره مچور مبتلا به RDS بستری در دو بیمارستان شهدای تجریش و بیمارستان مهدیه پس از دریافت سورفاکتانت و اکستوباسیون بطور راندوم یک در میان در دو گروهNCPAP و HHFNC قرار گرفته وپیامدهای حاصل از دو روش با هم مقایسه می گردد.در گروه NCPAP از peep =4-6 و flow=8 و در گروه HHFNC از flow=4-7 استفاده می شود.

شرایط ورود: نوزادان نارس مبتلا به سندم دیسترس تنفسی شرایط عدم ورود: بیماریهای مادرزادی قلبی اسفیکسی شوک سپتیک انورمالیهای متعدد

گروه HHFNC :در این گروه با استفاده از دستگاه بلندر اکسیژن با دادن اکسیژن با غلظت مناسب و مرطوب و با فلوی 4تا 7 لیتر در دقیقه از طریق کانولای بینی درمان صورت میگیرد. گروه NCPAP : در این گروه با استفاده از مد سی پاپ از دستگاه ونتیلاتور و با تنظیم فلوی 8 و پیپ 5 تا 7 و غلظت مناسب اکسیژن از طریق کانولای بینی درمان صورت میگیرد.

مدت بستری مدت زمانی که نوزاد نیاز به حمایت تنفسی با دستگاه داشته است مدت زمانیکه نوزاد نیاز به دریافت اکسیژن داشته است ترومای بینی برونکوپولمونری دیسپلازی مرگ و میر

تصادفی سازی محدود بلوکی با پرتاب سکه