مقایسه اثر داروهای بی حسی آرتیکایین و لیدوکایین روی فشار خون پس از تکنیک اینفیلتریشن ماگزیلاری: یک کارآزمایی بالینی تصادفی

بررسی اثر آرتیکایین 4% با اپی نفرین 1:100000 و لیدوکایین 2% با اپی نفرین 1:80000 روی فشار خون بعد از تکنیک اینفیلتریشن ماگزیلاری

کارآزمایی بالینی تصادفی با گروه های موازی و سه سو کور

دانشکده دندانپزشکی ساری، شامل تزریق اینفیلتریشن ماگزیلاری داروی بی حسی. بیماران، عمل کننده ها و مشاور آماری کور نگه داشته شدند.

معیارهای ورود: بیماران کلاس 1 بر اساس طبقه بندی انجمن بیهوشی آمریکا، سن بین 18 تا 55 سال، عدم مصرف دارو، نبود کنترااندیکاسیون برای مصرف داروی بی حسی حاوی اپی نفرین، بیماران غیر سیگاری، بیماران بدون فوبیای دندانپزشکی، بدون درد یا تورم قابل توجه در هنگام معاینه، عدم بارداری معیارهای خروج: رخ دادن اورژانس دندانپزشکی بعد از تزریق

گروه لیدوکایین: تزریق اینفیلتریشن ماگزیلاری لیدوکایین 2% با اپی نفرین 1:80000 گروه آرتیکایین: تزریق اینفیلتریشت ماگزیلاری آرتیکایین 4% با اپی نفرین 1:100000

فشار خون سیستولی و دیاستولی

بیماران توسط اعداد تصادفی تولید شده توسط کامپیوتر به صورت تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم می شوند (تصادفی سازی بلاک). از نرم افزار Random allocation برای این هدف استفاده خواهیم کرد. تصادفی سازی بیماران 1 تا 102 به دو گروه مساوی انجام خواهد شد. شماره گذاری بیماران بر اساس ترتیب پذیرش صورت می گیرد (اولین بیمار:1، دومین بیمار:2، و ...).

بیماران و عمل کننده ها در تمامی مراحل مطالعه نسبت به این که هر فرد در کدام گروه قرار دارد کور نگه داشته شده اند. تنها یکی از پژوهشگران که در اتاق جراحی حضور دارد ولی آزمایشات و اندازه گیری ها را انجام نمی دهد از گروه هر بیمار اطلاع دارد. پس از کسب رضایت آگاهانه، بیماران از گروهی که در آن قرار می گیرند آگاه نیستند. پژوهشگری که کور نشده است سرنگ تزریق را بر اساس شماره های تصادفی مشخص شده آماده می کند. او روی کارتریج بی حسی را با چسب سیاه می پوشاند تا عمل کننده از این که کدام دارو را استفاده می کند آگاه نباشد. عمل کننده ای که فشار خون بیماران را اندازه می گیرد نیز از گروه بیماران اطلاع ندارد. پژوهشگری که کور نشده گروه ها را کد بندی کرده (1 و 2) تا مشاور آماری نیز نسبت به گروه های آزمایشی کور باشد.

-