تأثیر برنامه حمایتی بر میزان اضطراب و دلبستگی مادران نوزادان مبتلا به ناهنجاری گوارشی:مطالعه کار آزمایی بالینی کنترل دار تصادفی

هدف مطالعه حاضر،تأثیر برنامه حمایتی بر میزان اضطراب و دلبستگی مادران نوزادان مبتلا به ناهنجاری گوارشی است.در اين مطالعه 60 مادر نوزاد ترم با ناهنجاري گوارشی كه تجربه نوزاد ناهنجار نداشته انتخاب و بطور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار خواهند گرفت.مادراني كه نوزادشان به بخش مراقبتهای ویژه منتقل شوند از مطالعه خارج خواهند شد.قبل و بعد ازشروع مداخله پرسشنامه دلبستگی مادر – نوزاد جهت اندازه گیری دلبستگی و پرسشنامه اضطراب اشپیل برگر جهت اندازه گیری اضطراب توسط مادران در گروه مداخله و کنترل تکمیل خواهند شد.در گروه مداخله برنامه حمایتی با دو بعد حمایت روحی،روانی مادر توسط روانشناس بالینی طی دو جلسه 30 دقیقه ای در روزهای دوم و چهارم بعد از بستری نوزاد شروع خواهد شد.در طول این دوره در مورد اهمیّت ارتباط عاطفی مادر–نوزاد صحبت شده و مادران ازلحاظ روانی جهت پذیرش نقش مراقبتی با کاهش اضطراب و افزایش دلبستگی آماده خواهند شد و سپس برنامه مراقبتی توسط پژوهشگر طی دو مرحله به مدت 30دقیقه در طول روزهای دوم و چهارم بعد از جراحی نوزاد شروع خواهد شد به این صورت که برحسب میزان آگاهی مادر از ناهنجاری نوزاد توضیحاتی به زبان ساده با استفاده از پمفلت های آموزشی و تصاویردر رابطه با وضعیت نوزاد داده شده و اینکه بر حسب نوع ناهنجاری این کودکان بعد از عمل به چه مراقبتهایی نیاز دارند به صورت عملی و چهره به چهره آموزش داده خواهد شد.

lمعاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز