تاثير وضعيت بدن بر حجم باقيمانده معده نوزاد نارس

هدف از انجام این مطالعه بررسی اثر وضعيت بدن روي ميزان حجم باقيمانده معده نوزاد نارس بوده است. این مطالعه یک سو کور بوده به طوری که محققين و مجريان کور نبود ه بلکه پرستار اجرائي مطالعه از اهداف مطالعه اطلاع نداشت. در این مطالعه 100 نوزاد کمتر از 32 هفته که وزن بین 1500-750 گرم داشتند به روش تصادفي ساده انتخاب و به دو گروه تقسيم شدند . نوزادي که در گروه اول قرار داشت در اولين گاواژ در وضعيت خوابيده به پهلوي راست قرار و سپس در وضعيت خوابيده به شكم قرار گرفت و يک و دو ساعت بعد از تغذيه حجم باقيمانده معده اندازه گيري و با وضعيت قبلي مقايسه شد. وبالعکس نوزادي که در گروه دوم قرار داشت ابتدا در اولين گاواژ در وضعيت خوابيده به شكم و در گاواژ بعدي در وضعيت خوابيده به پهلوي راست قرار گرفته و يک و دو ساعت بعد از هرتغذيه حجم باقيمانده معده اندازه گيري و ميزان حجم باقيمانده در هر دو وضعيت با هم مقايسه شد. در صورتی که نوزاد در جريان تست دچار استفراغ ، ديسترس تنفسي ، اتساع شکم شود از ادامه تست خودداري شده و از نمونه ها حذف گردید. مقدار حجم باقیمانده معده یک و دو ساعت بعد از گاواژ به عنوان پیامد اولیه در نظر گرفته شده است.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز